กู้หยุนฉือส่ายหน้า: "ทางเนี่ยนเนี่ยนก็อย่าไปหวังเลย ตอนนี้นางแต่งกับฟู่จิ่งเฉินแล้ว ความสัมพันธ์ก็ไม่อยู่ทางเราแล้ว ถ้าอยากให้เนี่ยนเนี่ยนไปชนบทเป็นกลุ่มปัญญา ก็ต้องให้นางหย่ากับฟู่จิ่งเฉิน แล้วย้ายความสัมพันธ์มาทางเรา คิดว่าเป็นไปได้ไหม?"
ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดแบบนี้ แต่ถ้าทำอย่างนั้น ใครจะดูแลฟู่จิ่งเฉิน
การโยกย้ายที่เกิงฉางชิงรับปากกู้จื่อเหยียนอาจมีการเปลี่ยนแปลง
จู่ๆ กู้หยุนฉือก็พูดขึ้น: "ทำไมจวินจวินถึงไปชนบทไม่ได้เด็ดขาด? ตอนนี้นางไปสนับสนุนอยู่ที่เฉียนหนาน สภาพแวดล้อมที่เฉียนหนานแย่ขนาดนั้น นางยังทนอยู่ได้..."
กู้จื่อฮ่าวเป็นลูกแท้ๆ ของเขา เขาย่อมเอนเอียงให้กู้จื่อจวินไปเป็นกลุ่มปัญญาชนบทมากกว่า
แต่เหอซิ่งจือไม่เห็นด้วย: "ที่จวินจวินไปเฉียนหนานก็แค่ชั่วคราว และนางก็อยู่ที่โรงพยาบาลเขตกองทัพ ถ้าไปชนบทจริงๆ รอบตัวก็จะมีแต่ชาวบ้านต่ำทราม ผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างนางจะทนได้ยังไง ข้าได้ยินว่ามีกลุ่มปัญญาหญิงหลายคนถูกไอ้พวกบ้านนอกข่มเหง..."
คิดถึงตรงนี้ แผ่นหลังของนางก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ
จวินจวินของนางบอบบางถึงเพียงนั้น ไม่มีทางไปชนบทเด็ดขาด
กู้หยุนฉือส่ายหน้า: "เรื่องที่จวินจวินทำกับเนี่ยนเนี่ยน เธอคิดว่านางไร้ซึ่งแผนการจริงๆ หรือ? เนี่ยนเนี่ยนยังอยู่ได้ แล้วจวินจวินจะอยู่ไม่ได้อย่างไร? ถึงฮ่าวฮ่าวจะเป็นเด็กผู้ชาย ดูเหมือนมีนิสัยโดดเด่น แต่จริงๆ ไร้ซึ่งเล่ห์เหลี่ยม เขาไม่เหมาะที่จะไปชนบทคนเดียว