ถึงจะนอนเตียงเดียวกัน แต่กู้เนี่ยนก็ยังทำใจเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าฟู่จิ่งเฉินไม่ได้ เธอเปลี่ยนชุดนอนจากห้องตะวันตกเสร็จแล้วถึงกลับมาห้องตะวันออก
ตอนนี้ฟู่จิ่งเฉินแช่ยาสมุนไพรเสร็จแล้ว เขายกขาทั้งสองข้างออกมา เช็ดไปพลางถามกู้เนี่ยนไปพลาง “เนี่ยนเนี่ยน คืนนี้จะฝังเข็มไหม?”
เขาอยากหายเร็ว ๆ
กู้เนี่ยนส่ายหัว “เพิ่งแช่ยามา รูขุมขนยังอยู่ในสภาพขยายตัว ไม่เหมาะกับการฝังเข็ม หลังจากนี้เราจะแช่ยาตอนกลางคืน ฝังเข็มตอนสาย ๆ เธอต้องเตรียมใจไว้ด้วยนะ ขามันรักษาไม่ง่าย อาจต้องฝังเข็มหลายครั้ง”
ตอนนี้ฟู่จิ่งเฉินไม่สงสัยฝีมือแพทย์ของกู้เนี่ยนเลยแม้แต่น้อย
เขาพยักหน้าคล่องแคล่ว “ผมจะให้ความร่วมมือกับเนี่ยนเนี่ยนเต็มที่”
กู้เนี่ยนลูบหน้าเขา แล้วเทน้ำยาในถังไม้ทิ้ง ล้างถังในลานบ้านจนสะอาด ก่อนจะยกกลับมาวางมุมห้อง
เธอถอดรองเท้า ก้าวข้ามฟู่จิ่งเฉิน แล้วมุดเข้าไปในอ้อมกอดเขาอย่างรวดเร็ว
เธอนอนด้านใน ฟู่จิ่งเฉินนอนด้านนอก
ฟู่จิ่งเฉินโอบเอวเธอไว้อย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ “เนี่ยนเนี่ยน มีเธอนี่ดีจริง ๆ~”
กู้เนี่ยนยกยิ้มมุมปาก “ยังมีดีกว่านี้อีกนะ~”
พูดจบก็เงยหน้าขึ้นประกบริมฝีปากบางของเขา ฟู่จิ่งเฉินเกือบจะเปิดปากรับโดยสัญชาตญาณ......
ครั้งแรกที่จูบกับกู้เนี่ยน เขายังไม่ค่อยกล้าตอบสนอง ไม่ว่าจะร่างกายหรือจิตใจ ล้วนกดดันมาก
หลังจากจูบกันหลายครั้ง ตอนนี้เขาก็ชำนาญแล้ว
มือข้างหนึ่งของเขาจับแขนทั้งสองของกู้เนี่ยนยกขึ้นเหนือศีรษะ อีกมือประคองเอวเธอ จูบอย่างลืมโลก......
ทางด้านของทั้งสองคนเต็มไปด้วยบรรยากาศหวานละมุน แต่ทางด้านแม่ตระกูลฟู่กลับค่อนข้างพูดยาก