หัวหน้าหน่วยใหญ่กำลังสะบัดดินโคลนที่ติดรองเท้า หลานชายตัวน้อยเฮ่อเฮ่อวิ่งมาบอก: "คุณปู่ คุณปู่ ที่ไร่ข้าวโพดมีรถเล็กมาครับ..."
หัวหน้าหน่วยใหญ่หัวเราะลั่น: "รถเล็กอะไรกัน ในหมู่บ้านเราจักรยานยังนับด้วยมือสองข้างได้เลย"
จากนั้นหลานชายคนโตก็วิ่งมาจากโรงเรียน: "มีรถเล็กจริง ๆ นะครับ ไม่ใช่ ไม่ใช่คันเล็ก เป็นคันใหญ่..."
ได้ยินหลานชายคนโตพูดแบบนี้ หัวหน้าหน่วยใหญ่ก็รีบวิ่งออกไป รองเท้ายังใส่ไม่เรียบร้อย พอเห็นรถจี๊ปตำรวจคันหนึ่ง หัวใจเขาก็กระตุกวูบ
แย่แล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้นในหน่วยถึงกับเรียกตำรวจมา?
รางวัลเกียรติยศของหน่วยพวกเขาในปีนี้!
พอเห็นเวินลี่น่ากำลังพูดโอ้อวดอยู่ที่ร้านค้าสหกรณ์ เขาจึงตะคอกเสียงดัง: "หุบปาก!"
กู้เนี่ยนกับฟู่จิ่งเฉินสบตากัน แล้วเดินไปหาหวังเจี้ยนฟา: "รองหัวหน้าหวาง ท่านมาแล้ว"
หวังเจี้ยนฟามองไปทั่วทุกคน ทุกคนก็ถอยหลังให้สามก้าวทันที เปิดทางให้
อย่ามองว่าในหมู่บ้านพวกนี้เก่งกาจกันนัก แต่พอเจอตำรวจ เรียบร้อยยิ่งกว่าแมวเสียอีก
หวังเจี้ยนฟาจับมือกับกู้เนี่ยนอย่างกระตือรือร้น
"สหายกู้ ผมเป็นตัวแทนตำรวจปินโจว มามอบเกียรติบัตรให้คุณโดยเฉพาะครับ"
เขารับกระดาษแผ่นหนึ่งจากเจ้าหน้าที่ตำรวจด้านหลัง ยื่นให้กู้เนี่ยนด้วยสองมืออย่างเคร่งขรึม บนนั้นเขียนว่า: "รางวัลบุคคลดีเด่นด้านความกล้าหาญ"
"ขอบคุณสหายกู้ที่ใช้ไหวพริบและความกล้าจับกุมแก๊งพ่อค้ามนุษย์ที่ก่อเหตุต่อเนื่องยาวนาน ช่วยเหลือสตรีที่ถูกลักพาตัวหลายคน หลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมของหลายครอบครัว"