สวี่ฉางหลิวกล่าวเกินจริงไปบ้าง ฮูหยินผู้เฒ่าสวี่กับคุณหนูสวี่สามไม่ได้ทะเลาะกัน เพียงแค่มีความเห็นไม่ตรงกันเท่านั้น
ฮูหยินผู้เฒ่าสวี่เพียงทั้งรักและเจ็บใจที่อีกฝ่ายไม่เอาไหน!
“ซานฉี เจ้าเกลี้ยกล่อมนางแทนข้าที นางช่างถูกความรักบดบังจนมืดบอด จวนปั๋วยวนโหวแทบจะทำลายชีวิตนางอยู่แล้ว แต่นางกลับยังคิดจะกลับไป!”
“ท่านแม่ ข้าไม่ได้...” คุณหนูสวี่สามอยากอธิบาย ทว่ากลับไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร ทำได้เพียงแอบเช็ดน้ำตา
ก่อนมาถึง สวี่ฉางหลิวได้เล่าต้นสายปลายเหตุให้ซานฉีฟังแล้ว
ชูหยวนฉีถูกจับกุมตัวกลับเมืองหลวงแล้ว ทางศาลต้าหลี่ก็ได้ผลสอบสวนในเวลาไม่นาน ชูหยวนฉีกับสกุลเมิ่งวางยาพิษสังหารพี่ชายคนโต ทั้งยังกักขังและทารุณพี่สะใภ้ใหญ่ คุณหนูสวี่สาม หลักฐานแน่นหนา
ฝ่าบาทมีพระบัญชาให้ประหารสามีภรรยาคู่นี้ในอีก 3 วัน ส่วนชูเยว่ไป๋ในฐานะบุตรชายถูกลงโทษพัวพัน ต้องเนรเทศ
ส่วนฮูหยินผู้เฒ่าของจวนโหว บุตรชายคนโตที่ถูกสังหารเป็นบุตรแท้ ๆ ของนาง อีกทั้งหลายปีมานี้นางไม่ลงรอยกับสามีภรรยาคู่นั้น จึงได้รับการปล่อยตัวโดยไม่มีความผิด
เรื่องราวมาถึงตรงนี้ นับว่าทุกคนต่างสมหวัง
แต่ปัญหาอยู่ที่บรรดาศักดิ์ของจวนปั๋วยวนโหว เมื่อเรือนใหญ่ถูกสังหาร เรือนรองถูกประหาร บรรดาศักดิ์จึงไร้ผู้สืบทอด
ตามหลักแล้ว บรรดาศักดิ์นี้ควรถูกเรียกคืน
ฝ่าบาททรงสงสารชะตากรรมของคุณหนูสวี่สาม จึงมีพระราชโองการว่า หากคุณหนูสวี่สามยังยินดีกลับจวนโหว เพียงรับเด็กคนหนึ่งเป็นบุตรบุญธรรม บรรดาศักดิ์นี้ก็จะเก็บไว้ให้นาง