เยี่ยนตู้สูงเกือบ 9 ฉื่อ ซานฉีเองก็สูงถึง 6 ฉื่อครึ่ง ส่วนอี้ว์อัน...สูงพอให้ครบ 6 ฉื่ออย่างเฉียดฉิว
เมื่ออยู่ต่อหน้าเยี่ยนตู้ เขาตัวเล็กเสียยิ่งกว่าลูกเจี๊ยบเสียอีก
แม่ทัพหนุ่มสกุลเยี่ยนเพียงยื่นมือออกไปก็จับกุมได้อย่างง่ายดาย!
เมื่อมองภาพตรงหน้า แม่ทัพหนุ่มสกุลเยี่ยนกลับดูเหมือนตัวร้ายยิ่งกว่าหลิวฮูหยินกับฮวาฮูหยินเสียอีก
“หากไม่อยากเจ็บตัว ก็อย่าดิ้นให้มาก” เยี่ยนตู้กล่าว ทว่าอี้ว์อันกลับดิ้นรนหนักกว่าเดิม ครั้นแรงฮึดของเขาเริ่มปะทุ เยี่ยนตู้ก็คลายมือกะทันหัน
โครม!
อี้ว์อันหงายก้นกระแทกพื้น วิญญาณแทบกระเด็นไปไกลสองลี้ ยังไม่ทันตั้งสติ ก็เห็นเยี่ยนตู้ย่อตัวลง มือรวดเร็วจนน่าตกใจ คว้าข้อเท้าข้างที่เคลื่อนของเขาไว้แล้วจัดกระดูกให้เข้าที่ในคราเดียว
เสียงดังกร๊อบ
ข้อเท้ากลับเข้าที่แล้ว อี้ว์อันยังไม่ทันได้ร้องโหยหวนด้วยซ้ำ
ครานี้เขาไม่ต้องแหงนหน้าก็สบตาเยี่ยนตู้ได้ ทว่าใบหน้าที่บวมแดงอยู่ก่อนแล้วกลับยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีก
“เก่งมาก เก่งมาก!” ซานฉีปรบมือ “กลยุทธ์ล่อทิศบูรพาโจมตีประจิมนี้ใช้กับเขาได้ผลจริง ๆ อาศัยจังหวะที่เขาไม่ทันระวัง ก็รักษาจนหายแล้ว!”
“พวกเจ้า...พวกเจ้า...” อี้ว์อันโกรธจนพูดไม่ออก
สองคนนี้เป็นตัวอะไรกันแน่?!
“ข้าจะพูดสั้น ๆ” ซานฉีก็ย่อตัวลงเช่นกัน “เรื่องที่เจ้าทำเพื่อข้า ข้ารู้หมดแล้ว”
แววตาอี้ว์อันไหววูบ เขาหลบสายตาแล้วเบือนหน้าหนีอย่างต่อต้าน “อย่าสำคัญตัวผิดไป ใครจะไปทำอะไรเพื่อเจ้า ยัยโง่...”
ซานฉียื่นมือไปบีบปากเขา ตัดคำด่าทอเสียจนหมดถ้อยคำ
ดวงตาอี้ว์อันเบิกกว้าง