ซูอู๋ตู้รับมาดูแวบหนึ่ง เดือนหน้าวันสิบเอ็ด นับวันเต็มที่ก็ไม่ถึงเดือน
"เอาตามนี้แล้วกัน ถึงจะช้าไปหน่อย แต่ทำให้เตรียมการได้พร้อมกว่า ก็ดี"
พ่อบ้านโจว: "..."
นี่ยังนับว่าช้าอีกหรือ อาจารย์ท่านนั้นคำนวณอยู่หลายรอบ กว่าจะหาวันในเดือนนี้ได้ ท่านเจ้าสำนักยังไม่พอใจอีกหรือ
"ขอรับ ผู้น้อยจะไปเตรียมการเดี๋ยวนี้" เขาไม่กล้าพูดมาก ได้แต่เร่งตัวเองให้ทำงานให้เร็วขึ้น
หลังจากนั้นหลายวัน ทั่วศาลาหยานอวี่ต่างก็วุ่นวายกันยกใหญ่
โจวต้าฟู่แต่ละวันเท้าไม่ติดพื้น จัดเตรียมสถานที่งานเลี้ยง กำหนดรายการอาหาร เตรียมพิธีการ ตรวจสอบรายการจัดซื้อ... งานน้อยใหญ่กองพะเนินเทินทึก
หลายเรื่องต้องให้ซูอู๋ตู้ตัดสิน เขายังต้องจัดการงานในศาลา จึงวุ่นจนดึกดื่นติดต่อกันหลายวันแล้ว
วันนี้ เขากำลังดูรายงานข่าวที่ส่งมาในวันนี้ที่เรือนฟังฝน บนโต๊ะกองจดหมายเจ็ดสิบแปดสิบฉบับ อีกสักพักยังต้องดูการจัดกระบวนของแห่ที่โจวต้าฟู่ส่งมาให้ใหม่
เขาปรับแก้ไปหลายรอบแล้ว แต่ซูอู๋ตู้ก็ยังรู้สึกว่าไม่สมเกียรติพอ
พ่อบ้านโจวแทบอยากจะไปมัดตัวคนทั้งเมืองที่เป่าดีดสีตีได้มาไว้ที่นี่
เวลานี้ องครักษ์ที่เฝ้าประตูเข้ามาแจ้ง: "ท่านเจ้าสำนัก ท่านจืออีมาแล้ว บอกว่ามีเรื่องขอเข้าพบ"
ซูอู๋ตู้เลิกคิ้ว ในใจนึกว่าคนผู้นี้ยังไม่เคยมาหาเขาด้วยตัวเองมาก่อน
"ให้เขาเข้ามาเถอะ"
"ขอรับ" องครักษ์กำลังจะถอยออกไป ก็ได้ยินเขาพูดอีกประโยคหนึ่งว่า: "ต่อไปซูจืออีเป็นภรรยาของศาลา เขามาไม่ต้องแจ้งล่วงหน้าทั้งสิ้น"
องครักษ์ตอบอย่างนอบน้อมว่า "ผู้น้อยเข้าใจแล้ว"