ศาลาหยานอวี่ ตำหนักอู๋ตู้
ซูอู๋ตู้กำลังรับประทานอาหารกลางวันกับซูจืออี ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน
ซูจืออีก้มหน้าก้มตากินข้าวเหมือนเช่นเคย ข้าวถ้วยหนึ่งพร่องไปเกินครึ่งแล้ว
ส่วนซูอู๋ตู้ดูไม่ค่อยมีความอยากอาหาร คีบกับข้าวทีละคำสองคำอย่างไม่จริงจัง ส่วนใหญ่จะมองคนตรงหน้ากินมากกว่า
กับข้าวบนโต๊ะล้วนเป็นเมนูอ่อนโยนบำรุงร่างกาย สั่งให้ครัวทำตามรายการอาหารของเฉินเชิงเซิงทั้งหมด
ยกเว้นจานกลางโต๊ะนั้น ไก่ผัดพริก
สีแดงฉาน กองพริกเต็มจาน ได้กลิ่นเผ็ดร้อนลอยมาแตะจมูกแต่ไกล
ซูอู๋ตู้แค่ได้กลิ่นก็รู้สึกไม่ค่อยสบายคอแล้ว เขาดันจานนี้เข้าไปใกล้ฝั่งตรงข้ามอีก
ตะเกียบของซูจืออีชะงักไปครู่หนึ่ง สายตากวาดผ่านไก่ผัดพริกจานนั้น แล้วคีบยอดคะน้าลวกแทน