เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูอู๋ตู้ให้คนเตรียมรถม้าไว้พร้อมออกเดินทาง
เขาสวมอาภรณ์สีขาวเรียบง่ายเพิ่งเดินมาถึงประตู จ้าวเสียนเยว่ก็ผ่านมาจากเฉลียงทางเดินพอดี เห็นเขาแต่งตัวเหมือนจะออกไปข้างนอก ฝีเท้าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
"อู๋ตู้ เจ้าไม่อยากพักรักษาตัวในศาลา มีธุระสำคัญอะไรต้องไปจัดการหรือ?"
ซูอู๋ตู้ชะงักฝีเท้าที่กำลังขึ้นรถม้า หันกลับมาแล้วยิ้ม "หมอบอกว่าไปยังที่ที่คุ้นเคยบ้าง อาจช่วยให้ฟื้นความจำได้เร็วขึ้น ได้ยินพ่อบ้านโจวในศาลาบอกว่าเมื่อก่อนข้าไปวัดซ่านหยวนบ่อยๆ วันนี้ว่างพอดี ตั้งใจจะไปบริจาคเงินทำบุญ เผื่อจะนึกอะไรขึ้นมาได้บ้าง"
จ้าวเสียนเยว่พยักหน้า "อย่างนี้นี่เอง พอดีข้าก็อยากไปวัดเพื่อขอพรให้เจ้าเหมือนกัน ไปด้วยกันเลยดีไหม? อู๋ตู้เจ้าจะรังเกียจหรือไม่?"
"ไม่รังเกียจเลย" ซูอู๋ตู้ดูเต็มใจยิ่ง "ระหว่างทางจะได้คุยแก้เบื่อ เจ้าก็เล่าเรื่องในอดีตให้ข้าฟังได้"
ดังนั้นจ้าวเสียนเยว่จึงตามเขาขึ้นรถม้า ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน รถม้าแล่นออกจากศาลาหยานอวี่ มุ่งลงไปตามทางภูเขา
เดินทางไปได้สักพัก จ้าวเสียนเยว่เอ่ยปากก่อน "สองวันที่ผ่านมาเจ้าก็ยังนึกอะไรไม่ออกเลยหรือ?"
ซูอู๋ตู้พิงผนังรถ ส่ายหน้า "ไม่เลย พอนึกถึงอดีตก็ปวดหัว"
"ไม่เป็นไร อยากรู้อะไร ข้าบอกเจ้าได้"
ซูอู๋ตู้คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามขึ้นจริงๆ ว่า "เราหมั้นหมายกันตอนไหน?"
จ้าวเสียนเยว่หลุบตาลงเหมือนกำลังรำลึกความหลัง "สี่ห้าปีก่อนมั้ง ในงานเลี้ยงวันเกิดปีที่สิบแปดของเจ้า ท่านอาซูเป็นคนเอ่ยขึ้นก่อน ท่านพ่อของข้าตอบตกลง"