จีน ยังไม่จบ

ข้าคือเทพเจ้า แต่ใคร ๆ กลับเรียกข้าว่าไอ้เพี้ยน

Name: ข้าคือเทพเจ้า แต่ใคร ๆ กลับเรียกข้าว่าไอ้เพี้ยน
Author: 35亿少女的梦

โดย 35亿少女的梦 · แปลโดย มังกรหลับใหล

4.30 รีวิว·อัปเดต 18 ต.ค. 2026

【ไม่ใช่แนวพลังยุทธ์สูง+ชีวิตประจำวัน+ชีวิตในโรงเรียน+ตลกขบขัน+คลุ้มคลั่ง+เล่นมุก+หลุดโลก+ดาวโรงเรียน+นางเอกหลายคน】

ลู่เฮ่านาน อายุสิบหกปี เป็นนักเรียนใหม่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่งของโรงเรียนมัธยมเหยียนชวน

วันเปิดเรียนวันแรก ระบบก็ร่วงลงมาจากฟ้า ยืนกรานว่าเขาทะลุมิติมายังโลกโบราณ แถมยังกลายเป็นเทพเจ้าที่ดินอีกด้วย

ชาดำเย็นที่เพื่อนสนิทสมัยเด็กให้มา ระบบบอกว่าเป็นน้ำวิเศษหมื่นปี

ตำราเรียนภาษาอังกฤษที่ครูแจก ระบบบอกว่าเป็นคัมภีร์มารร้าย

แม้แต่คำว่า “ลู่เฮ่านานเจ๋งโคตร” ที่เพื่อนร่วมชั้นตะโกนแซวกัน ระบบยังบอกว่าเป็นการกราบไหว้จากปวงชน

ลู่เฮ่านาน: ฉันสงสัยอย่างยิ่งว่าระบบของแกปัญญาอ่อนหรือเปล่า

แต่เมื่อมองรายการแลกเปลี่ยนที่มีวิชาเซียนสารพัด ทั้งวิชาทะยานเวหา วิชาล่องหน วิชาสะกดจิต... ลู่เฮ่านานก็จำต้องยอมรับว่าเขาหวั่นไหวแล้ว

นับแต่นั้นมา โรงเรียนมัธยมเหยียนชวนก็มีตำนานผู้ใจบุญชอบช่วยเหลือผู้อื่นเพิ่มขึ้นมา

บางคนบอกว่าลู่เฮ่านานเป็นนักเรียนหัวกะทิที่จงใจคุมคะแนน บางคนบอกว่าเขาเป็นปรมาจารย์ศาสตร์ลี้ลับ บางคนก็บอกว่าเขาคือพระใหญ่แห่งเล่อซานกลับชาติมาเกิด มีเพียงลู่เฮ่านานเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองเป็นแค่เทพเจ้าที่ดินวัยเยาว์ ซึ่งต้องวิ่งวุ่นหาเครื่องสักการะทุกวัน

เวลาเรียน เขาต้องแอบช่วยบังหน้าให้ผู้ศรัทธาที่หลับอยู่ พร้อมจดโน้ตให้ เลิกเรียนก็ต้องช่วยผู้ศรัทธาตามหาบัตรอาหารที่ทำหาย งานกีฬาสีก็ต้องแอบเปิดบัฟเส้นชีพจรปฐพี บางครั้งยังต้องระวังผู้ศรัทธาสาวที่มีเจตนาไม่ดีอีกด้วย

คนอื่นใช้เวลาสามปีในมัธยมปลายเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย ส่วนเขาใช้เวลาสามปีสะสมเครื่องสักการะเพื่อบรรลุมรรคา

ลู่เฮ่านาน: อย่าถามเลย ถ้าถามก็คือฉันเป็นเซียนปฐพีที่มีตำแหน่งในระบบ คอยรับใช้โรงเรียน สร้างบุญกุศลไร้ประมาณ!

นิยายเรื่องนี้มีอีกชื่อว่า “เรื่องของฉันที่กลายเป็นเทพเจ้าที่ดินตั้งแต่อายุสิบหก”