ลู่เฮ่านานหน้าแดงแล้ว
แดงจริง ๆ ด้วย!
แดงก่ำจนหน้าแดงไปหมด!
ข้าเรียกแม่ให้ฟังแล้วนะ เจ้ายังทำกับความจริงใจของข้าแบบนี้หรือ? โธ่เอ๊ย!
“ได้ หลี่ย่าหนาน เจ้าเก่งมาก ข้าจำเจ้าไว้แล้ว คืนนี้ข้าจะเอาเจ้าไปปิดสะพาน!”
ลู่เฮ่านานจ้องหลี่ย่าหนาน กัดฟันพูดว่า “ต่อไปอย่าหวังว่าข้าจะไปเป็นกับระเบิดมันฝรั่งกับเจ้าอีก เจ้าไปเป็นสัตว์เดรัจฉานคนเดียวเถอะ ส่วนเกมตารางเก้าช่องซีซันหน้า ก็ไปเล่นเอง!”
สีหน้าของหลี่ย่าหนานแข็งค้าง แววตาวูบไหวอย่างเห็นได้ชัด
เธอล้วงขวดชาแดงเย็นออกมาจากโต๊ะเรียน แล้ววางปังลงตรงหน้าลู่เฮ่านาน “เอาน่า ๆ ให้เจ้าแล้ว อย่ามารบกวนข้าเรียน”
“ชาแดงเย็นขวดเดียวคิดจะซื้อใจข้าหรือ? แถมยังเป็นน้ำเยี่ยวอุณหภูมิห้องอีกต่างหาก?”
ลู่เฮ่านานทำหน้าไม่ยี่หระ ยื่นมือไปดันขวดชาแดงเย็นกลับ “ข้าบอกเจ้าไว้เลยนะ ต่อให้ข้าลู่เฮ่านานกระหายน้ำจนจะตาย หรือกระโดดลงจากหน้าต่างนี่ ข้าก็ไม่มีวันรับของจากเจ้า...”
คำพูดยังไม่ทันจบ
แผงควบคุมในหัวก็ปรากฏอักษรสีดำขึ้นมาหนึ่งบรรทัด
【ตรวจพบเครื่องบูชา!】
【ได้รับไอเทม: ยาวิเศษหมื่นปี】
【แลกเป็นค่าธูปบูชาได้: 0.91 แต้ม】 (ไม่ใช่โฆษณาแฝง)
【ท่านช่างเป็นเจ้าที่ทวดผู้โดดเด่นจริง ๆ คาดไม่ถึงว่าท่านจะข้ามมาสู่โลกโบราณที่มีเผ่าพันธุ์มากมาย เทพมารอาละวาด และเต็มไปด้วยอันตรายได้ไม่ถึงหนึ่งเค่อ ก็ยืนหยัดตั้งหลักได้อย่างมั่นคง แถมยังได้รับเครื่องบูชาแล้ว ขอให้ท่านพยายามต่อไป ทำให้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งขึ้น สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้ง!】
ลู่เฮ่านานจ้องคำว่า “ยาวิเศษหมื่นปี” ตาไม่กะพริบ วินาทีถัดมา เขาก็คว้าขวดชาแดงเย็นกลับมาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า แล้วกอดไว้แน่น ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้และรีบปล่อยมือ...
เดี๋ยวก่อน!
เจ้าเรียกน้ำเหลือง ๆ นี่ว่ายาวิเศษหมื่นปีหรือ?
ลู่เฮ่านานหยิบขวดชาแดงเย็นขึ้นมาตรวจปากขวดไปมา จากนั้นก็ยกส่องแดดอยู่นาน
ยังไม่ได้แกะซีล
เป็นของแท้จากโรงงาน!
ไม่ใช่น้ำหวานที่หลี่ย่าหนานทำเอง
แปลว่าระบบนี่บั๊กอีกแล้วสินะ?
ดูท่าระบบนี่ไม่ใช่แค่พาไปผิดทาง แต่ยังโง่ได้อย่างเหลือเชื่ออีกด้วย!
ชาแดงเย็นขวดเดียวยังบอกว่าเป็นยาวิเศษหมื่นปี แถมแลกเป็นค่าธูปบูชาได้ 0.91 แต้ม ถ้าได้มาอีกสิบเอ็ดขวด ก็แลกวิชาแรกตัวลอยฟ้าได้แล้วไม่ใช่หรือ? จะได้ทะยานขึ้นฟ้าให้เต็มที่!
ถึงจะมีข้อจำกัดว่ารับเครื่องบูชาได้วันละครั้ง แต่ก็แค่สิบเอ็ดวันเท่านั้น พริบตาเดียวก็ผ่านไปแล้ว ถ้าเพิ่มการกราบไหว้เข้าไปด้วย ก็ย่นเวลาให้เหลือภายในหนึ่งสัปดาห์ได้!
ลู่เฮ่านานกอดขวดชาแดงเย็นไว้ ในหัวเริ่มจินตนาการถึงภาพตัวเองเหยียบเมฆมงคล โบยบินอย่างอิสระบนฟ้า เพียงแต่ไม่รู้ว่าควรทะยานขึ้นฟ้าตอนไหนดี กลางคืนหรือกลางวัน?
กลางคืนปลอดภัยกว่า มืดสนิท ไม่มีใครเห็น
แต่บินตอนกลางคืนจะไปสนุกอะไร มืดตึ๊ดตื๋อ มองไม่เห็นทิวทัศน์สักอย่าง
กลางวันดีกว่า บินกลางวันก็จะได้เห็นทิวทัศน์ทั่วทั้งเมือง ช่างสะใจจริง ๆ แต่อันตรายอยู่บ้าง เกิดมีคนเดินถนนเงยหน้ามาเห็นเข้า ถ่ายวิดีโอลงเน็ต จนหน่วยความมั่นคงแตกตื่น...
อิฮิฮิ แบบนี้ก็ดูเท่ไม่เบาเลยแฮะ
“หัวเราะบ้าอะไรอยู่?”
หลี่ย่าหนานมองลู่เฮ่านานกอดขวดชาแดงเย็นไว้ ยิ้มกับอากาศด้วยสีหน้าหื่นกาม น้ำลายแทบจะไหลออกมาอยู่แล้ว
ลู่เฮ่านานตอบว่า “ข้ากำลังคิดว่าการบินขึ้นไปบนฟ้าจะรู้สึกยังไง”
“เจ้าไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนั้นทุกวันหรือ?”
“?”
ลู่เฮ่านานเอียงคอ
ผู้หญิงคนนี้สมองมีปัญหาหรือไงกัน
ภารกิจเครื่องบูชาเสร็จแล้ว ตอนนี้เหลือแค่การกราบไหว้
แน่นอนว่าลู่เฮ่านานไม่ได้หวังว่าหลี่ย่าหนานจะชมเขาขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล
เพราะจากที่เขารู้จักหนอนตัวนี้ดี หากไม่มีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง จะให้เธอชมเขาอย่างจริงใจนั้นยากยิ่งกว่าการใส่หน้ากากให้ยุง สร้างลิฟต์บนยอดเขาเอเวอเรสต์ หรือห้ามพวกอวดเก่งไม่ให้เข้ามาป่วน!
จะจัดการผู้หญิง ก็ต้องทุ่มเงิน ใช้ผลประโยชน์ซื้อใจ!
ลู่เฮ่านานกวาดตามองไปรอบ ๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครสนใจทางนี้แล้ว จึงขยับเข้าไปกระซิบว่า “หลี่ย่าหนาน ช่วงนี้เจ้าขาดเงินหรือเปล่า? ข้ามีช่องทางหาเงิน อยากพาเจ้าไปด้วย”
หลี่ย่าหนานเหลือบมองเขา “ช่องทางอะไร อย่าบอกนะว่าเป็นการพนัน? ข้าไม่เป็นผีพนันหรอกนะ”
“คิดอะไรของเจ้า ถูกกฎหมายทุกอย่าง แถมที่ทำงานก็อยู่ใกล้ ๆ โรงพยาบาลเยี่ยนชวน แถวบ้านเรานี่เอง ใช้เวลาแค่วันละครึ่งชั่วโมง รับประกันรายได้ขั้นต่ำเดือนละสามพันหยวน ข้าอาศัยวิธีนี้ ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนกว่าสองเดือนเก็บเงินได้เกือบหมื่น!”
ครึ่งชั่วโมง
รับประกันรายได้สามพันหยวน?
สองเดือนกว่าเก็บได้เกือบหมื่น?
บนโลกนี้มีเรื่องดี ๆ แบบนี้จริงหรือ?
หลี่ย่าหนานมองลู่เฮ่านานอย่างสงสัยอยู่หลายวินาที จู่ ๆ ก็สบถว่า “เจ้าไม่ได้คิดจะพาข้าไปขายไตใช่ไหม? ข้าไม่มีระบบนะ เสียไตไปข้างหนึ่งแล้วงอกกลับมาไม่ได้!”
ลู่เฮ่านานเกือบตกเก้าอี้อีกครั้ง เขาพูดอย่างเดือดดาลว่า “ปากของเจ้าพูดเรื่องดี ๆ บ้างไม่ได้หรือไง? ข้าลู่เฮ่านานจำเป็นต้องใช้วิธีต่ำช้าแบบนั้นหาเงินด้วยหรือ?”
“แล้วช่องทางอะไรล่ะ?”
“ข้าบอกเจ้าได้ แต่หลังจากนั้นเจ้าต้องชมข้าจากใจสักสองประโยค พูดประมาณว่า ‘เฮ่านานเจ๋งสุด ๆ’ หรือ ‘ลู่เฮ่านานนี่เจ๋งชะมัด’ ก็พอ!”
“พอแล้ว รีบพูดมา!” หลี่ย่าหนานรู้สึกว่าลู่เฮ่านานวันนี้แปลก ๆ เอาแต่ต้องการให้เธอชม ไม่รู้เส้นประสาทเส้นไหนต่อผิดไปแล้ว
ลู่เฮ่านานกล่าวว่า “วิธีง่ายมาก แค่ไปเดินวนแถวโรงพยาบาลตามเวลาทุกวัน คอยสังเกตกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ริมถนนกับข้างพุ่มหญ้า ข้างในมักห่อเงินเอาไว้ ถ้าโชคดีก็เก็บได้ครั้งละเก้าร้อยเก้าสิบเก้าหยวน ข้าเคยเก็บได้ครั้งหนึ่ง”
หลี่ย่าหนาน “...”
“เจ้านี่มันบ้าหรือไง นั่นมันเงินซื้ออายุขัย!”
“จะเป็นไรไป ข้าปล่อยเงินซื้ออายุขัยออกไปตั้งสามพันกว่าปีแล้ว ไม่เห็นข้ายังมีชีวิตดีอยู่หรือ?”
ลู่เฮ่านานเสริมว่า “อีกอย่าง ช่วงนี้เกมเดลต้ามีกิจกรรมกองสมบัติไม่ใช่หรือ? ฝังสมบัติให้คนอื่นขุด แล้วทิ้งกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ไว้ได้ด้วย เงินซื้ออายุขัยสามพันกว่าปีที่ข้าติดหนี้ไว้ที่โรงพยาบาล ก็เอาไปแจกหมดแล้ว”
“ช่วงนี้จำนวนเพื่อนในเดลต้าของข้าพุ่งขึ้นเยอะมาก ล้วนเป็นพวกที่เก็บกระดาษของข้าได้แล้วแอดมาด่าทั้งนั้น ถ้าเจ้ากลัวโดนด่า ก็เปลี่ยนชื่อให้มีสัญลักษณ์พิเศษ จะได้ไม่โดนแอดเป็นเพื่อนง่าย ๆ”
หลี่ย่าหนานเงียบไป
คราวนี้เธอเงียบอยู่นานถึงสามนาทีเต็ม
สุดท้ายเธอก็พูดออกมาเพียงประโยคเดียว เป็นคำชมที่จริงใจอย่างยิ่ง “ลู่เฮ่านาน เจ้านี่มันเจ๋งชะมัด!”
【ตรวจพบการกราบไหว้】
【ได้รับค่าธูปบูชา: 2.50 แต้ม】
【โอ้โฮโฮโฮโฮโฮโฮโฮ~ ความสามารถในการทำงานอันยอดเยี่ยมของท่านชวนให้ตะลึง เชื่อว่าด้วยความพยายามของท่าน สักวันท่านจะกลายเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ผู้ครองอำนาจตลอดกาล ต่อให้เป็นขอทานหรือคนเร่ร่อนที่ยากจนที่สุดในแดนเยี่ยนชวน เพียงนึกถึงท่วงท่าอันห้าวหาญและทรงพลังของท่าน ก็อดไม่ได้ที่จะยืดอกขึ้นมา~】
เอ๊ะ ค่าธูปบูชาที่ได้จากการกราบไหว้มากกว่าจากเครื่องบูชาตั้งเยอะเลยหรือ?
ลู่เฮ่านานมองค่าธูปบูชาบนแผงควบคุม ใจเต้นตื่นเต้นอย่างมาก เพื่อค่าธูปบูชา 2.5 แต้มนี้ เขาถึงกับยอมเปิดเผยเคล็ดวิชาเผาของตัวเองออกไป
แต่ว่าระบบนี่เป็นบ้าอีกแล้วหรือไง?
ข้ากลายเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ผู้ครองอำนาจตลอดกาลแล้ว ในเขตของข้ายังจะมีขอทานหรือคนเร่ร่อนอีกหรือ?
เจ้ารู้หรือไม่ ท่านผู้เฒ่าข้าใจดี ทนเห็นคนจนไม่ได้
หากวันหน้าได้กลายเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ขึ้นมาจริง ๆ คนจนในเขตปกครองของข้า ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม...
ขับไล่ออกไปให้หมด ไม่เหลือไว้แม้แต่คนเดียว!