ข้อมูลที่เปิดเผยได้ในตอนนี้:
ถงเจียเจีย เป็นผู้หญิง
เป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมต้นของลู่เฮ่านานกับหลี่ย่าหนาน
ภายนอกดูไม่มีพิษมีภัย เป็นสาวเรียนเก่งที่ชอบเก็บตัว แต่จริง ๆ แล้วเป็นจิตรกรหญิงผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นซีเอ๋อร์ (ขีดฆ่า) ฟานโก๊ะ
ต่างจากไอดอลอย่างซีเอ๋อร์ (ขีดฆ่า) ฟานโก๊ะ ถงเจียเจียชอบวาดภาพร่างกายมนุษย์เป็นพิเศษ
แม้ภาพที่วาดออกมาจะเรียกได้ว่าเป็นผลงานระดับหายนะ แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางความรักในงานวาดของเธอ
ความเกี่ยวพันระหว่างลู่เฮ่านานกับเธอต้องย้อนไปถึงช่วงมัธยมต้นปีสาม
ตอนนั้นเป็นช่วงสอบวิชาพละเพื่อเข้ามัธยมปลาย ถงเจียเจียกับหลี่ย่าหนานเลือกสอบว่ายน้ำ
ในคาบว่ายน้ำ ถงเจียเจียเห็นขายาวขาวเนียนของหลี่ย่าหนานแล้วตะลึงจนพูดไม่ออก ถึงกับบอกว่ารูปขาของหลี่ย่าหนานสวยที่สุดในบรรดาผู้หญิงที่เธอเคยเห็น จากนั้นก็จ่ายเงินจ้างหลี่ย่าหนานมาเป็นแบบวาดภาพร่างกายมนุษย์ให้
แต่หลี่ย่าหนานปฏิเสธอย่างเด็ดขาด แม้จะหวั่นไหวไปตั้งสิบครั้งก็ตาม
บังเอิญว่าช่วงนั้นลู่เฮ่านานติดเกมต้นฉบับงอมแงม ทุ่มเงินค่าอาหารไปกว่าครึ่งเดือนเพื่อสุ่มหาท่านโชกุนสายฟ้า จนเดือนนั้นเงินขาดมือ ถึงขั้นต้องแทะหมั่นโถวเปล่าทุกวัน เขาจึงเกิดความคิดปลอมตัวเป็นแฟนของหลี่ย่าหนาน แล้วไปเสนอร่วมมือกับถงเจียเจีย
สามสิบหยวนแลกกับรูปขาของหลี่ย่าหนานหนึ่งรูป
ถงเจียเจียตอบตกลงทันที
ส่วนเรื่องรูปถ่ายน่ะหรือ
แน่นอนว่าต้องยกให้หนึ่งในสี่สุดยอดศาสตร์ลวงตาแห่งเอเชียอย่างแอปแต่งภาพสิ!
ต่อให้เป็นฮิปโป ถ้าฝีมือแต่งภาพดีพอ ก็ยังแปลงเป็นตี๋ลี่เร่อปาได้
จนถึงทุกวันนี้ ทั้งสองทำข้อตกลงลับ ๆ กันมาแล้วไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกครั้งที่แลกกันด้วยเงิน ส่วนใหญ่เป็นลู่เฮ่านานไปขอลอกการบ้านถงเจียเจียมากกว่า
พูดแล้วก็แค้น ถ้าลู่เฮ่านานสอบเข้าโรงเรียนมัธยมชั้นนำไม่ได้ ถงเจียเจียต้องรับผิดชอบถึง 91 เปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว ถ้าเธอไม่ปล่อยให้เขาลอกการบ้านจนทำให้เขาไม่สนใจเรียน ป่านนี้เขาอาจได้เป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมทดลองไปแล้วก็ได้!
ถงเจียเจีย เธอมันคนบาปหนา!
รู้ไหมว่าเธอทำลายต้นกล้าชิงเป่ยไปคนหนึ่ง!
กินชุดไก่ถังใหญ่ของร้านดังกันเสร็จ มื้อเย็นก็เลยกินลวก ๆ ไปสองสามคำแล้วจบ
อาบน้ำ กลับห้อง เข้าเกม เปิดฉากวันใหม่กับปฏิบัติการเดลต้าเหมือนเดิม ระเบิดจุดถอนกำลังเหมือนเดิม แล้วก็ลงโทษเขตบุกแหลกเจียหาวเหมือนเดิม!
ถงเจียเจียตอบกลับเร็วกว่าที่เขาคิด
เพิ่งเริ่มเล่นไปหนึ่งตา ทางถงเจียเจียก็ส่งรูปมาให้แล้ว
“คนนี้ใช่ไหม?”
“ใช่ ๆ คนนี้แหละ หาเจอเร็วขนาดนี้เลยเหรอ เก่งมาก ๆ!”
“พอนายถาม ฉันก็เดาออกเลยว่าเป็นเธอ เธอชื่อเฉินจื่ออวี้ เรียนเก่งมาก เป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีหนึ่งรุ่นก่อนที่ติดบอร์ดเกียรติยศ ในเก้าวิชาเธอได้ที่หนึ่งถึงแปดวิชา วันนี้ตอนพิธีเปิดภาคเรียนก็ขึ้นไปพูดบนเวทีด้วย แต่หาช่องทางติดต่อเธอไม่ค่อยง่าย ฉันต้องไหว้วานรุ่นพี่ถึงจะได้มา งั้นฉันส่งวีแชตให้เลยนะ?”
“บุญคุณของพี่ถง ชาตินี้คงชดใช้ไม่หมด”
ได้วีแชตมาแล้ว
ลู่เฮ่านานกดส่งคำขอเป็นเพื่อนอย่างไม่รีรอ
ระหว่างรออีกฝ่ายตอบรับ เขาก็เล่นเกมระเบิดจุดถอนกำลังต่อไป!
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิด หลี่ย่าหนานเดินฉับ ๆ เข้ามา “凸(艹皿艹 ) หาเงินฮาฟฟ์คอยน์ไม่ชวนฉัน ไอ้เดรัจฉาน!”
พอเดินเข้ามาใกล้แล้วเห็นลู่เฮ่านานกำลังยอง ๆ อยู่ในมุมมืด มือถือปืนใหญ่พกพาเล็งไปทางจุดถอนกำลัง เธอก็ยิ่งโมโหกว่าเดิม
“จะเป็นเดรัจฉานทั้งทียังไม่เรียกฉัน ไอ้เดรัจฉานในหมู่เดรัจฉาน! บอกไว้ก่อนว่าฉันโกรธแล้ว เว้นแต่นายจะยอมพาฉันไปฟาร์มสกินตู้เซฟ”
ลู่เฮ่านานไม่แม้แต่จะหันกลับมา “ฉันขอให้เธอโกรธไปตลอดเลย”
หลี่ย่าหนานเบะปาก “ชิ ฉันขาดสัญญาแห่งโชคชะตาอีกแค่สองชิ้น พาฉันไปด้วยแล้วมันจะเป็นไร?”
“ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอต้องฟาร์มสกินตู้เซฟให้ได้ ตู้เซฟใช้ได้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ”
“แล้วปกตินายเลือกดูหนังบู๊ญี่ปุ่นอย่างพิถีพิถันทำไมล่ะ ดูได้ก็พอแล้วไม่ใช่หรือไง?”
“มันจะเหมือนกันได้ยังไง?!”
ไม่ว่าหลี่ย่าหนานจะพูดยังไง ลู่เฮ่านานก็ไม่ยอมตกลงเด็ดขาด
หลี่ย่าหนานขมวดคิ้ว ก่อนจะพูดอย่างไม่เต็มใจอย่างยิ่งว่า “สัญญาแห่งโชคชะตาหนึ่งชิ้น ยี่สิบหยวน”
ลู่เฮ่านานมองอย่างดูแคลน “เธอกำลังดูถูกฉัน”
“การบ้านเปิดเทอมใหม่ ฉันให้ลอกสิบรอบ”
“เธอกำลังทำร้ายจิตใจฉัน”
“ถ่ายรูปคู่รักกับนาย ให้เอาไปโพสต์อวดในเน็ต แบบนี้พอหรือยัง?”
“ช่วยให้เกียรติฉันหน่อย!”
หลี่ย่าหนานกัดฟัน ตัดสินใจใช้ไม้ตาย “ช่วงนี้ฉันเข้ากลุ่มหนึ่งมา หัวหน้ากลุ่มแชร์หนังแอ็กชันกันทุกวัน เดี๋ยวฉันลากนายเข้าไป ในนั้นมีดาราหญิงหนังบู๊ที่นายชอบที่สุดอยู่หลายคน”
ลู่เฮ่านานลุกพรวดขึ้นมาพร้อมบิดตัว แล้วจับมือหลี่ย่าหนานแน่น “มีแต่เพื่อนนี่แหละที่เข้าใจฉัน”
“ถุย ไอ้คนเลว!”
หลี่ย่าหนานสะบัดมือเขาออกอย่างขุ่นเคือง
ฝีมือเล่นเกมของหลี่ย่าหนานพอ ๆ กับฝีมือวาดรูปของถงเจียเจีย เรียกได้ว่าห่วยแตกแบบไม่มีขอบเขต ทั้งเล่นไม่เก่งแล้วยังชอบเล่น
ที่ผ่านมา ลู่เฮ่านานไม่ชอบเล่นเกมกับเธอ แต่ก็ปฏิเสธไม่ลง เพราะถ้าปฏิเสธขึ้นมา ยัยหลี่ย่าหนานนี่ก็จะวิ่งไปฟ้องพ่อแม่เขา แล้วทำให้เวลาเล่นเกมต่อวันของเขาลดลง
ใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ทำภารกิจเสร็จ
พอว่าง ลู่เฮ่านานก็เหลือบดูวีแชต แล้วพบว่าคำขอเป็นเพื่อนผ่านแล้ว
อีกฝ่ายส่งข้อความมาว่า “คุณคือ?”
เรื่องจะช่วยเด็กสาวที่คิดฆ่าตัวตายได้ยังไง ลู่เฮ่านานไม่มีความเห็นเป็นพิเศษ
ในมุมมองของเขา คนที่เลือกฆ่าตัวตายคงคิดว่าการมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ทุกข์เกินไป ทุกข์จนยอมตายดีกว่าต้องเผชิญหน้ากับชีวิตต่อไป
เว้นแต่จะมีใครสักคนยื่นมือดึงเธอออกมาจากนรกด้วยตัวเอง
ดังนั้น ลู่เฮ่านานจึงคิดว่าจะลองทำความรู้จักกับเธอเป็นเพื่อนก่อนแล้วกัน
ความคิดเริ่มชัดเจนขึ้น แต่พอลู่เฮ่านานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมตอบ เขากลับชะงักไปดื้อ ๆ
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เพื่อนที่เขารู้จักมีแต่ผู้ชาย เขาไม่เคยเป็นฝ่ายเข้าหาผู้หญิงเพื่อผูกมิตรเลยสักครั้ง จึงไม่รู้เลยว่าควรเริ่มพูดยังไง
อืม หลี่ย่าหนานไม่นับเป็นผู้หญิง อย่างมากก็เป็นลูกผสมระหว่างมนุษย์ครึ่งคนกับลิงบาบูน
“เฮ้อ ทำไงดี?”
“หรือส่งไปก่อนว่า ‘อยู่ไหม’?”
“ไม่ ๆ เปิดมาด้วยคำว่าอยู่ไหม รับรองได้เป็นตัวตลกแน่!”
“เขาว่ากันว่าความจริงใจคือไม้ตาย งั้นส่งไปตรง ๆ ว่า ‘มาผูกมิตรกับฉันเพื่อให้เธอมีชีวิตต่อไปเถอะ’ ดีไหม? แต่ก็เขินเกินไปหรือเปล่า”
ลู่เฮ่านานจมอยู่ในห้วงความคิดอยู่นาน
ครู่หนึ่ง เขาหันไปมองหลี่ย่าหนานที่อยู่ข้าง ๆ “ว่าแต่ ถ้าจะทำความรู้จักกับผู้หญิง ประโยคแรกควรพูดว่าอะไร?”
“ทำไมอยู่ ๆ ถึงถามเรื่องนี้?”
หลี่ย่าหนานหันขวับ จ้องลู่เฮ่านานอย่างจริงจัง “นายมีผู้หญิงที่ชอบแล้วเหรอ? จะจีบเธอเหรอ? ซ่อนโทรศัพท์ไว้ซะมิดเชียว เอามาให้ฉันดูหน่อย เอามาให้ดู!”
เธอยื่นมือมาแย่ง
ลู่เฮ่านานรีบปัดมือเธอออก แล้วกอดโทรศัพท์ไว้แน่น “ฉันไม่มี!”
แต่ท่าทางนั้นกลับยิ่งทำให้หลี่ย่าหนานมั่นใจในความคิดของตัวเอง เธอมองเขาด้วยสายตาตกตะลึงและเศร้าโศกสุดขีด
“นายเคยบอกว่าจะเป็นคนโสดไม่แต่งงานกับฉันไปตลอดชีวิตไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้นายกลับผิดคำสัญญา จะทรยศฉันงั้นเหรอ? หึ ๆ ฉันไม่ยอมให้นายสมหวังหรอก! บอกมาว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ฉันจะฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ!”
พูดจบ เธอก็พุ่งเข้าไปแย่งโทรศัพท์
ลู่เฮ่านานถอยกรูด “โธ่ เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย? คำพูดเล่น ๆ ตอนเด็กก็เชื่อจริงด้วย”
“ฉันไม่ใช่แค่เชื่อ แต่ยังลงมือทำมาตลอดด้วย!”
“หมายความว่าไง เธอปฏิเสธผู้ชายที่มาสารภาพรักตั้งหลายคนเหรอ? แต่มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย”
“เปล่า ฉันช่วยนายปฏิเสธผู้หญิงตั้งหลายคนที่สนใจนายต่างหาก”
ลู่เฮ่านาน “???”
หลี่ย่าหนานหัวเราะเสียงแหลมอย่างจักรพรรดิวิญญาณเผ่าบริสุทธิ์ “นายยังไม่รู้สินะ ตลอดสามปีมัธยมต้น มีผู้หญิงทั้งหมด 5 คนแอบชอบนาย อยากจีบนาย แต่ฉันขวางไว้หมดทุกคน!”
“อยากรู้ไหมว่าฉันขวางยังไง? ง่ายมาก ฉันไปหาแล้วบอกพวกเธอว่านายกับฉันแอบคบกันอยู่ ผู้หญิงทั้งห้าคนเห็นหน้าฉันเข้า ก็อับอายจนไม่กล้าสู้ รับปากว่าจะไม่ตามจีบนายอีก”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฉันมั่นใจในหน้าตาตัวเองมาก ขอแค่ฉันยังอยู่ ก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าคบกับนาย ลู่เฮ่านาน มาอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิตกับฉันเถอะ!”
“แม่เธอสิ!”
ลู่เฮ่านานโมโหจนหน้าแดงก่ำ
ไม่น่าเล่า ตลอดสามปีมัธยมต้นถึงไม่มีผู้หญิงเอาจดหมายรักมายัดให้เขาเลย
ทั้งที่เขาก็หน้าตาไม่เลว รู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าพี่จีเกออยู่แค่คะแนนเดียว แต่กลับไม่ได้รับจดหมายรักสักฉบับ แม้แต่ผู้หญิงที่มาหยอดใส่ก็ไม่มี สุดท้ายเลยเริ่มไม่มั่นใจในตัวเองไปเลย
ที่แท้
ไอ้เดรัจฉานนี่แหละเป็นคนก่อเรื่อง!
หลี่ย่าหนาน เธอมันสมควรตายจริง ๆ!
ตอนที่เขากำลังอึ้ง หลี่ย่าหนานก็ฉวยโอกาสแย่งโทรศัพท์ไป แล้วเริ่มไล่ดู “ฮึ ๆ ขอฉันดูหน่อย หยางหลิ่วอีอีเหรอ? ยุคนี้แล้วยังมีคนตั้งชื่อในเน็ตเชย ๆ แบบนี้อยู่อีกเหรอ? รูปโปรไฟล์ยังเป็นหมาพันธุ์ทางอีก เชยระเบิด!”
ไม่พบข้อความอะไรในหน้าต่างแชต
หลี่ย่าหนานจึงตัดสินใจขุดลึกเข้าไปดูโพสต์ในหน้าฟีด
ในหน้าฟีดมีโพสต์อยู่แค่รายการเดียว ลงไว้เมื่อเดือนมิถุนายนปีที่แล้ว เขียนว่า ‘เรียนจบมัธยมต้นแล้ว’ พร้อมรูปเด็กสาวยืนถ่ายกับสามีภรรยาสูงวัยคู่หนึ่ง
หลี่ย่าหนานเคยเห็นเด็กสาวในรูป
เธอคือสาวหน้าอกใหญ่ที่เจอบนรถประจำทางเมื่อช่วงบ่ายนั่นเอง
หลี่ย่าหนานมองสาวหน้าอกใหญ่ในรูป แล้วก้มมองหน้าอกแบนราบของตัวเอง รอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้าค่อย ๆ เลือนหาย เธอวางโทรศัพท์ลงเงียบ ๆ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องนอน
ลู่เฮ่านานเห็นเธอเดินออกไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ก็เพิ่งถอนหายใจโล่งอก
เสียงตะโกนก้องของหลี่ย่าหนานดังมาจากข้างนอก “คุณป้าคะ ลู่เฮ่านานแอบคบผู้หญิงก่อนวัยอันควรค่ะ!”
ลู่เฮ่านาน “???”