หลิ่วอิ๋งอิ๋งเห็นชายในเครื่องแบบทหารที่อยู่ด้านใน คิ้วพลันขมวดเล็กน้อย สีหน้าดูแปลกไป เห็นได้ชัดว่าเธอคุ้นเคยกับชายคนนี้
เย่เฟิงเองก็ชะงักไปเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่าจะเจอสถานการณ์แบบนี้ แต่เขายังคงสงบนิ่ง ไม่ได้เผยอาการลนลานเพราะมีคนเพิ่มขึ้นมา
ส่วนหลิ่วชุนตงมีสีหน้าจนใจ สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
ซูอวี้เหมยมีปฏิกิริยามากที่สุด ตอนเห็นหลิ่วอิ๋งอิ๋ง เธอยิ้มดีใจอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าเมื่อเย่เฟิงมาถึง สีหน้าก็พลันบึ้งตึงลง
“ฟู่จวิน?”
“นายมาที่นี่ได้ยังไง?”
หลิ่วอิ๋งอิ๋งเอ่ยถามจากระยะไกล
“ทำไมล่ะ ฉันมาบ้านเธอไม่ได้หรือไง?”
ชายในเครื่องแบบทหารที่หลิ่วอิ๋งอิ๋งเรียกว่าฟู่จวินเห็นเย่เฟิง สีหน้าก็หม่นลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ยังฝืนยิ้มตอบ
“ไม่ใช่อย่างนั้น นายจะมาก็น่าจะโทรบอกฉันก่อนหรือเปล่า จู่ ๆ ก็บุกมาถึงบ้านแบบนี้ มันดีเหรอ?”
หลิ่วอิ๋งอิ๋งไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกมา
สมัยก่อน ฟู่จวินเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับหลิ่วอิ๋งอิ๋ง อีกทั้งครอบครัวของเขาก็มีฐานะดี เขาเป็นลูกชายของประมุขตระกูลฟู่แห่งเมืองเหลียน
ตระกูลฟู่เป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ของเมืองเหลียน มีทรัพย์สินหลายพันล้าน หยวน รั้งอันดับสอง แม้จะยังเทียบตระกูลเฉินไม่ได้
แต่ความแข็งแกร่งก็แทบไม่ต่างกันแล้ว เป็นตระกูลที่แม้แต่ตระกูลเฉินก็ไม่กล้าหาเรื่องง่าย ๆ
เมื่อก่อนหลิ่วอิ๋งอิ๋งมีคนตามจีบมากมายทั่วเมืองเหลียน แต่ส่วนใหญ่พอถูกปฏิเสธก็ยอมถอย
มีเพียงฟู่จวินคนนี้ที่ยังตามตื๊อไม่เลิก เรียกได้ว่าตามติดจนหลิ่วอิ๋งอิ๋งรำคาญแทบแย่