ตอนที่ 114 แล้วจะทำไม ถ้าฉันอัดพวกแก
เวลานี้เถียนเยว่แผ่รังสีเย็นเยียบ กลับมามีบารมีของหัวหน้าหน่วยเต็มเปี่ยม เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“หึ คอยดูแล้วกันว่าแกจะตายยังไง!”
หญิงอ้วนกอดอก มองเย่เฟิงด้วยสายตาเย็นชา มุมปากยกขึ้น เผยรอยยิ้มเยาะหยัน
แต่พอขยับปาก ความเจ็บปวดก็แล่นพล่านไปถึงรากฟัน รอยยิ้มพลันเลือนหายไปทันที
สีหน้าเคียดแค้นเข้ามาแทนที่ นางแทบอยากสับหลิ่วอิ๋งอิ๋งเป็นหมื่นชิ้น
แต่ตอนนี้นางไม่รีบร้อนแล้ว อย่างไรเสียคนพวกนี้ก็ต้องตกอยู่ในกำมือนางแน่
ขอแค่เข้าไปในสถานีตำรวจ ด้วยอำนาจของเถียนเยว่ ก็จัดการฆ่าอีกฝ่ายได้อย่างเงียบเชียบ
ต่อให้ฆ่าไม่สำเร็จ แค่เข้าไปข้างใน อีกฝ่ายก็ต้องเจ็บตัวไม่น้อย วิธีแบบนี้พวกเขาใช้มาไม่ใช่ครั้งแรก จึงช่ำชองกันดี
เวลานั้นเอง ตำรวจหลายนายได้ยินคำพูดของเถียนเยว่ก็พุ่งเข้ามาล้อมเย่เฟิงโดยไม่ลังเล
ตำรวจคนหนึ่งถึงกับปลดกุญแจมือจากเอว เตรียมเข้าจับกุมเย่เฟิง
หลิ่วอิ๋งอิ๋งที่อยู่ด้านหลังยังคงสงบนิ่ง เธอยืนเคียงข้างเย่เฟิง ไม่หวั่นเกรงท่าทีข่มขู่ของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย
แต่โค่วโค่วที่หลิ่วอิ๋งอิ๋งจูงมืออยู่กลับหวาดกลัวเล็กน้อย จึงขยับตัวเข้าไปซุกใกล้แม่
“แม่...”
“โค่วโค่ว ไม่ต้องกลัวนะ พ่ออยู่ตรงนี้”
หลิ่วอิ๋งอิ๋งปลอบโค่วโค่วเบา ๆ เด็กน้อยจึงค่อย ๆ สงบลง
ขณะที่ตำรวจหลายนายกำลังเข้าใกล้เย่เฟิง เสียงทุ้มหนักแน่นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“พวกคุณกำลังทำอะไรกัน?”
จ้าวอันเดินออกมาจากกลุ่มคนที่มุงดู พร้อมหยุดการกระทำของตำรวจเหล่านั้น