บทสนทนาเมื่อคืนดูจงใจและแฝงความนัยอยู่ไม่น้อย
ว่างซูบอกไม่ถูกว่านางเอกคิดอะไรอยู่
ข่าวดีเพียงอย่างเดียวคือค่าความชอบลดลงไปเล็กน้อย กลับมาเป็นเหมือนตอนแรกอีกครั้ง
ติดลบสามสิบเปอร์เซ็นต์
น่ายินดีจริง ๆ
กลับไปเป็นศูนย์ในคืนเดียว ต้องเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ต้น
หลังนางเอกปิดด่านบำเพ็ญ ชีวิตของว่างซูก็เรียบง่ายและเต็มไปด้วยเรื่องให้ทำ
กลางวันไปช่วยงานที่โถงดูแลกิจการ คุยเล่นกับเหล่าศิษย์ พอมีเวลาว่างก็แวะไปหาศิษย์พี่สองเพื่อหาอะไรอร่อย ๆ กิน
แม้ศิษย์พี่สองจะมีนิสัยเย็นชา แต่ก็เป็นหญิงสาวหน้าตาเย็นชาแต่ใจดี จริงใจและห่วงใยศิษย์ในสำนักเป็นพิเศษ
หากชีวิตในสำนักสงบสุขเช่นนี้ได้ตลอดไป ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดี
เมื่อเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง ป่าไม้บนเทือกเขาของสำนักสุริยันจันทราก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง ไล่เรียงต่อกันไปเป็นผืน ราวกับผลไม้ที่สุกงอมเต็มที่
ศิษย์สำนักนอกเกลียดฤดูนี้ที่สุด เพราะใบไม้ที่ร่วงหล่นกวาดเท่าไรก็ไม่หมด พอลมพัดมาทีหนึ่งก็มีใบไม้ร่วงลงมาอีกกอง
บางครั้งเมื่อว่างซูเดินผ่านสะพานสู่เทวะ ก็ยังได้ยินเสียงโอดครวญของศิษย์สำนักนอกดังมาแว่ว ๆ
ศิษย์พี่ใหญ่กู้ฉือเซี่ยนกลับมา พร้อมกับข่าวดีหนึ่งเรื่องและข่าวร้ายหนึ่งเรื่อง
ข่าวดีคือ เรื่องที่อาจารย์มอบหมายให้กู้ฉือเซี่ยนไปสืบมีความคืบหน้าแล้ว
ข่าวร้ายคือ คนของตำหนักเทียนฉี่ถูกสังหารจนหมดสิ้น ส่วนบุตรชายโดยชอบธรรมของเจ้าตำหนักเทียนฉี่ก็ยังคงหายสาบสูญจนถึงตอนนี้
ตำหนักเทียนฉี่มีความสัมพันธ์อันดีกับสำนักสุริยันจันทรา หลายเดือนก่อนตำหนักเทียนฉี่ส่งจดหมายขอความช่วยเหลือมายังสำนัก