นอกเมืองเล็กมีแม่น้ำสายหนึ่ง ผืนน้ำกว้างใหญ่ กระแสน้ำไหลเอื่อย บ้านเรือนหลายหลังปลูกเรียงรายอยู่ริมฝั่ง
รุ่งเช้าวันถัดมา ว่างซูไปทำงานที่โถงดูแลกิจการตามปกติ พอจัดการธุระของวันนี้เสร็จ ก็นึกถึงอาหารในโรงอาหารขึ้นมา วันนี้จึงไม่ได้งีบกลางวันอย่างที่ทำเป็นประจำ
นางวิ่งไปโรงอาหาร ตักอาหารเสร็จก็เลือกที่นั่งดี ๆ แล้วนั่งลง ทว่าไม่ทันตั้งตัวก็สบตากับเจี่ยนฟูหว่านที่เพิ่งเดินเข้ามา
ข้างกายนางมีกู้ฉือเซี่ยนยืนอยู่ ทั้งสองพูดคุยหัวเราะกัน สายตาสั้น ๆ สบกันกลางอากาศเพียงชั่ววินาที ก่อนจะแยกย้ายกันเบือนหน้าหนี
ว่างซูเลิกล้มภารกิจนี้ไปแล้ว ตอนนี้จึงไม่ได้คิดอะไรกับนางเอกนัก
ศิษย์น้องเล็กมีมนุษยสัมพันธ์ดี คนในสำนักไม่มีใครไม่ชอบศิษย์น้องเล็ก
ศิษย์น้องเล็กทั้งว่าง่าย ทั้งปากหวาน พูดจาเก่ง บางครั้งยังซื้อของอร่อยมาแบ่งให้ทุกคนด้วย
คนที่ติดตามศิษย์น้องเล็กเป็นอันดับหนึ่งก็คือหลินถู่
เนื้อเรื่องที่ระบบให้มาไม่ครบถ้วน ว่างซูรู้เพียงว่าท้ายที่สุดตัวละครนี้จะกลายเป็นศัตรูกับนางเอก แต่ไม่รู้ว่าเกิดจากเรื่องอะไร
ทั้งสองตักอาหารเสร็จแล้วก็มานั่งตรงที่นั่งห่างจากด้านหลังว่างซูไม่ไกล
หากไม่ได้ตั้งใจฟัง ก็ย่อมไม่ได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไรกัน
ว่างซูเองก็ไม่อยากฟัง นางกินลวก ๆ ไปสองสามคำแล้วรีบจากไป
กู้ฉือเซี่ยนสังเกตเห็นเงาร่างที่เดินจากไป คิ้วขมวดเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเจี่ยนฟูหว่าน แล้วเผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง
“ศิษย์พี่สามรังแกเธอหรือเปล่า”
“เปล่า”
“ช่วงนี้นางอารมณ์แปรปรวน ถ้ามีเรื่องอะไรก็บอกฉันนะ ฉันจะคอยหนุนหลังเธอ ไม่มีทางปล่อยให้เธอต้องถูกเอาเปรียบในสำนักหรอก”