กาลเวลาผ่านไปหนึ่งรอบฤดูใบไม้ร่วงและฤดูใบไม้ผลิ ในที่สุดคดีของหมู่บ้านตระกูลเฉินก็มีความคืบหน้า
กู้ฉือเซี่ยนพาคนคนหนึ่งขึ้นเขามา ชายคนนั้นถูกขังไว้ในคุกใต้ดิน รอให้อาจารย์เป็นผู้ตัดสิน
เรื่องนี้มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา ว่างซูกับศิษย์พี่สองเยียนเกอจึงมาร่วมประชุมด้วย
กู้ฉือเซี่ยนเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอีกครั้ง
คดีล้างหมู่บ้านตระกูลเฉินนี้ จะว่าซับซ้อนก็ซับซ้อน จะว่าไม่ซับซ้อนก็ไม่ซับซ้อน
ในหมู่บ้านมีครอบครัวพรานล่าสัตว์ คอยจับปีศาจที่เพิ่งมีสติปัญญาแต่ยังไม่แปลงร่างเป็นมนุษย์ แล้วนำไปขายให้เหล่าขุนนางผู้มีชื่อเสียงกิน หากมีแค่เรื่องนี้ก็คงไม่เป็นไร
แต่ชาวบ้านได้ยินว่ามีปีศาจใหญ่ จึงใช้คนเป็นเครื่องสังเวย หวังล่อปีศาจออกมา ใครจะรู้ว่าถูกปีศาจจับได้ว่าเป็นแผน คนทั้งหมู่บ้านจึงถูกปีศาจฆ่าปิดปากในคืนนั้น
แม้กู้ฉือเซี่ยนจะสังหารปีศาจตนนั้นได้ แต่ก็ยังไม่เข้าใจต้นสายปลายเหตุ
เขาเสียเวลาอยู่เชิงเขากว่าหนึ่งปี ในที่สุดก็จับตัวผู้บำเพ็ญอิสระที่ออกอุบายชั่วช้าให้หมู่บ้านได้
คนผู้นั้นคอยหลอกลวงและทำร้ายชาวบ้านมานาน หลายหมู่บ้านต้องประสบเคราะห์ร้ายเพราะเขา ตอนนี้จับตัวได้แล้ว ก็รอให้อาจารย์ลงโทษ
หมิงเยวียนฟังจบแล้ววางหลักฐานในมือลง “หมู่บ้านที่ได้รับความเสียหายล้วนอยู่ในเขตปกครองของสำนักสุริยันจันทราเราหรือ”
“ใช่ อาจารย์” กู้ฉือเซี่ยนพยักหน้า
“มีกี่แห่ง”
“มีหมู่บ้านถูกทำร้ายสิบห้าแห่ง ในจำนวนนี้ห้าแห่งไม่มีผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว”
หมิงเยวียนขมวดคิ้ว เรื่องร้ายแรงถึงเพียงนี้ ย่อมไม่อาจปล่อยผู้กระทำผิดไว้ได้
สำนักสุริยันจันทรามีวิธีจัดการกับภัยพิบัติเช่นนี้อยู่แล้ว