หลับไปคราวนี้ ว่างซูถูกระบบปลุกให้ตื่น
“ระบบ ฉันอยู่ที่ไหน?”
ว่างซูพยุงตัวกับเตียง สายตากวาดมองไปรอบ ๆ ที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ
แต่ก็ไม่เหมือนหอพักหญิงของสำนักสุริยันจันทรา เตียงที่เธอนอนอยู่ตั้งอยู่ในถ้ำหินธรรมชาติ สองข้างเป็นผนังหิน ภายในถ้ำจัดวางข้าวของไว้อย่างดี ดูเหมือนมีคนอาศัยอยู่ที่นี่มานานแล้ว
【เธอถูกนางเอกกักขังไว้】
ว่างซู “…………”
“เธอไม่ได้ฆ่าฉันเหรอ?”
ฟังดูเหมือนจะมีเรื่องน่ายินดีอยู่บ้าง
【งั้นเธอก็อยู่เฉย ๆ ไปเถอะ ยังไงค่าความชอบก็กำลังเพิ่มขึ้นทีละนิด】
ว่างซูกระโดดลงจากเตียง พลางขยับหัวไหล่คลายเมื่อย
หลับคราวนี้จนปวดแขน ปวดเอวไปหมด
“ค่าความชอบเป็นยังไงบ้าง?” ว่างซูถาม
【ตอนนี้ค่าความชอบอยู่ที่ 45%】
“ก็ไม่เลว” ว่างซูเดินไปทางปากถ้ำ “ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะสูงขนาดนี้”
ที่ปากถ้ำมีม่านพลังขวางอยู่ ว่างซูยื่นปลายนิ้วไปแตะ แม้จะไม่ถูกม่านพลังดีดกลับ แต่ก็ออกไปไม่ได้
ว่างซูพิจารณาม่านพลังชั้นนี้จากบนจรดล่าง ก่อนจะนั่งขัดสมาธิลง แล้วเริ่มวิเคราะห์จุดอ่อนของมัน
ม่านพลังจากรากวิญญาณ ใช้พลังวิญญาณค้ำจุน
มันเหมาะกับผู้บำเพ็ญที่มีพรสวรรค์เป็นอย่างยิ่ง ม่านพลังแบบนี้สะดวกและมั่นคงที่สุด
แต่ม่านพลังแบบนี้มีข้อเสียร้ายแรงอยู่ข้อหนึ่ง คือกักขังได้แค่ผู้บำเพ็ญ กักขังคนธรรมดาไม่ได้
เจี่ยนฟูหว่านคงไม่คิดว่าว่างซูจะตื่นขึ้นมากลางคัน หรือไม่ก็คิดว่าเธอไม่กล้าควักรากวิญญาณของตัวเองทำลายพลังบำเพ็ญ จึงวางม่านพลังไว้เพียงชั้นเดียว
ระบบเห็นเธอลูบคลำไปทั่วตัว จึงเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี