โม่ชิงกลับมายังตำหนักข้างของตน นั่งขัดสมาธิบนเบาะรองนั่ง แล้วสมองก็เริ่มแล่นอย่างรวดเร็ว
ไข่มุกเทพกำหนดสมุทรทั้ง 24 เม็ดอยู่ในคลังสมบัติของวังมังกร สิ่งที่เขาต้องทำคือคิดหาวิธีที่ไม่ทำลายไมตรีและไม่เปิดช่องให้ถูกตำหนิ เพื่อ “เชิญ” ไข่มุกทั้ง 24 เม็ดออกมา
แย่งชิงมาตรง ๆ น่ะหรือ? ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นก็ถูกเขาดับไปทันที
หากเขาให้ทงเทียนไปแย่งชิง เผ่ามังกรย่อมไม่กล้าปฏิเสธ แต่ทงเทียนเป็นใคร? ผู้สืบทอดสายตรงแห่งผานกู่ หนึ่งในสามผู้บริสุทธิ์ ผู้มีวิถีกระบี่ลึกล้ำถึงขั้นเชื่อมถึงเทพ
จะให้เขารังแกเผ่ามังกรที่ตกต่ำเพียงเพื่อไข่มุกไม่กี่เม็ด ทงเทียนย่อมทำไม่ลง ต่อให้ยอมทำเพื่อศิษย์อย่างฝืนใจ ก็ขัดต่อมรรคจิตของเขา
ใช้ของวิเศษแลกหรือ? ก็ไม่ได้เช่นกัน
ของวิเศษฟ้ากำเนิดขั้นยอดเยี่ยมแต่ละชิ้นที่เขามี ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าหายาก หากนำไปแลกไข่มุกเทพกำหนดสมุทร ไม่ว่าคิดอย่างไรก็ขาดทุนยับเยิน
อีกอย่าง ต่อให้เขายอมเสียของมีค่า อำนาจต่อรองก็ยังอยู่ในมือเผ่ามังกร หากเผ่ามังกรเห็นว่าเขาอยากได้ไข่มุกทั้ง 24 เม็ดมากขนาดนี้ แล้วตั้งราคาเพิ่มจะทำอย่างไร?
โม่ชิงขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ทันใดนั้น แสงแห่งความคิดก็พลันแล่นวาบขึ้นในหัว
บุญกุศล
ตอนนี้สิ่งที่เผ่ามังกรขาดแคลนที่สุดคืออะไร? ก็คือบุญกุศล
นับแต่เคราะห์ใหญ่หลงฮั่น เผ่ามังกรก็แบกรับกรรมหนัก โชคชะตาถดถอย
ตามเส้นทางในกาลเดิม ภายหลังเผ่ามังกรสวามิภักดิ์ต่อราชสำนักสวรรค์ คอยจัดระเบียบทางน้ำทั่วทุกแห่ง ช่วยเหลือผู้คนและทำให้บ้านเมืองสงบสุข ทั้งหมดก็เพื่อสั่งสมบุญกุศลและสลายกรรมหนัก
แต่ในเวลานี้ ราชสำนักสวรรค์ยังไม่ก่อตั้ง เผ่ามังกรยังติดอยู่ในทางตันที่ต้องแบกรับกรรมหนักและไร้หนทางออก