พูดกันตามตรง อากาศแบบนี้คือเวลาที่เหมาะที่สุดสำหรับการล่าสัตว์
รอยเท้า!
ไม่ว่าจะล่าตอนไหน นี่คือหัวใจสำคัญ
ไม่ว่าจะเป็นหมูป่า หรือกวางโร ต่อให้เป็นไก่ป่า กระรอก กระต่าย สัตว์ที่นึกออกได้ทั้งหมด พอเดินบนหิมะก็ต้องทิ้งร่องรอยไว้ทั้งนั้น
พรานแค่เดินตามรอยเท้าเหล่านี้ ก็สามารถตามหาตัวเหยื่อได้แล้ว
ถ้าหามาสุนัขล่าเนื้อมาด้วยได้ พูดแบบภาษาคนวงในก็คือ ตีวงล่า เดินเล่นล่าไปเรื่อย
แต่เอาน่า
ไม่มีสุนัขล่าเนื้อ แม้ความยากจะเพิ่มขึ้น แต่อย่างอื่นก็ไม่ได้ต่างอะไร......
หลินเซิ่งลี่เดินไปตามขอบป่าได้ประมาณยี่สิบนาที ก็จู่ ๆ ก็หยุด
บนพื้นหิมะ รอยกีบเท้าที่ชัดเจนเป็นชุดพาดผ่านทางเดินเล็ก ๆ ตรงหน้าเขา
"มีของ!"
หลินเซิ่งลี่ตาเป็นประกาย รีบย่อตัวลง ใช้มือค่อย ๆ ปัดหิมะใหม่ที่เพิ่งตกลงมาทับบนรอยกีบ
รอยกีบใหญ่มาก
ประมาณเท่ากำปั้นของหนุ่มใหญ่
ช่องว่างระหว่างกีบเห็นได้ชัดเจน
ขอบยังมีเศษน้ำแข็งบาง ๆ ติดอยู่
หมูป่า
และเพิ่งผ่านมาหยก ๆ
หลินเซิ่งลี่สอดนิ้วเข้าไปในรอยกีบ ไล่สัมผัสไปตามก้นหลุม
ส่วนที่ลึกที่สุดของรอยลึกประมาณสองนิ้ว แต่ว่าขอบเริ่มแข็งแล้ว แสดงว่าหมูป่าตัวนี้เดินผ่านมานานพอสมควร แต่หิมะใหม่ยังไม่ทันปกคลุมมิด
หัวใจของเขาในวินาทีนี้ เต้นเร็วขึ้นอย่างฉับพลันไม่น้อย
แต่เขาไม่ได้รีบเดินต่อ ยังคงย่อตัวลง สังเกตระยะก้าวของรอยเท้าอย่างละเอียด
ระยะห่างระหว่างเท้าหน้ากับเท้าหลังบนหิมะยิ่งห่างกันมากขึ้น แสดงว่าเหยื่อจากไปไม่นาน ยังมีแรงเหลือเฟือ ยังเดินได้อีกไกล ตามล่าและจับได้ยาก