หัวหน้าหวายจ้องหลินเซิ่งลี่ ริมฝีปากขยับ อยากจะพูดอะไรสักอย่าง
แต่เขากลับพบว่าตัวเองพูดอะไรที่หนักแน่นไม่ได้เลย
ที่สวี่เจียฮุยพูดก็ถูก หลินเซิ่งลี่คนนี้ปากจัดจริงๆ!
ไม่ใช่เด็กหัวทื่อเลยสักนิด!
ปัญญาชนที่เพิ่งมาใหม่ กล้าด่าท้าเขาต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ ยังกล้ายกคำพูดของครูใหญ่มากดดันเขาอีก?
ที่นี่ถึงจะไม่ใช่เมืองใหญ่ คณะกรรมการปฏิวัติก็ไม่อยู่ แต่ถ้าหลุดออกไปก็ไม่ดีทั้งนั้น!
ยุ่งยาก!
เรื่องนี้ยุ่งยากจริงๆ!
แต่พอคิดถึงสายจากชุยเซี่ยงตง ความไม่พอใจในใจก็หายวับไปทันที
ไม่รู้ว่าสวี่เจียฮุยมีสถานะอะไรกันแน่ ถึงทำให้รองหัวหน้าแผนกธุรการของสำนักงานป่าไม้โทรศัพท์มาหาได้!
ต้องรู้ไว้ว่า ทางฝั่งพวกเขา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสำนักงานป่าไม้ทั้งนั้น!
สำนักงานป่าไม้เทียบเท่ากับรัฐบาลอำเภอหรือแม้แต่รัฐบาลเมืองที่อื่นๆ
ตำบลผานกู่ของพวกเขาก็ค่อนข้างพิเศษ มักต้องติดต่อกับแผนกธุรการบ่อยๆ พลาดเพียงเล็กน้อยก็อาจเดือดร้อนใหญ่โตได้ เช่นเดียวกัน ถ้าความสัมพันธ์สนิทสนมกัน ก็จะทำให้หลายๆ เรื่องง่ายขึ้น
เขาปฏิเสธไม่ได้จริงๆ......
ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังตกลงจะช่วยให้เขาเลื่อนตำแหน่งอีก!
คิดมาถึงตรงนี้ หัวหน้าหวายสูดหายใจลึก ใบหน้าเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา:
“หลินเซิ่งลี่ นายอย่ามาพูดไร้สาระกับฉัน!”
“นโยบายคือนโยบาย ความจริงคือความจริง”
“วันนี้ฉันพูดไว้ตรงนี้เลย ภรรยานายมีภูมิหลังแบบนี้ มาอยู่ที่จุดพักนักศึกษารับการปฏิวัติ ไม่เหมาะสม”
“เจ้าเต๋อเมา”
เจ้าเต๋อเมาสะดุ้งทั้งตัว รีบตอบรับ:“หัวหน้าหวาย ท่านว่าไงครับ”
“เรื่องที่อยู่ของสองสามีภรรยานั้น ไม่ต้องยุ่งอีกต่อไป”