"แล้วไงล่ะ?"
หลินเซิ่งลี่มองเธอ "คิดว่ามาท่องเที่ยวหรือไง?"
"ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น..."
โจวเยว่ฉินพึมพำ แล้วก็หดคอลง ไม่ถามต่ออีก
เสิ่นมู่หัวดื่มซุปคำสุดท้าย วางชามลง แล้วพิงไหล่หลินเซิ่งลี่ ตัวอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว
อิ่มแล้ว อุ่นแล้ว อาการง่วงก็ถามหา
"ง่วงแล้วเหรอ?"
หลินเซิ่งลี่ก้มมองเธอ
"นิดหน่อย"
เสิ่นมู่หัวขยี้ตา
"ทนอีกหน่อยนะ รอจัดการที่พักเสร็จก็ได้นอนแล้ว"
หลินเซิ่งลี่พูดพลางประคองเธอขึ้นจากไหล่ แล้วช่วยเกล้าผมให้เธอ
ตอนนั้นเอง ชายวัยกลางคนก็เดินถือแก้วกระเบื้องเคลือบเข้ามา พลางจิบน้ำร้อนพลางพูด:
"กินเสร็จหรือยัง? กินเสร็จแล้วฉันจะได้บอกเรื่องที่พัก"
บรรดาปัญญาชนวางชามลงแล้วหันมามองเขา
ชายวัยกลางคนกระแอม "ผู้ชาย พักแถวบ้านแถวตะวันออก เลือกเตียงเอาเองได้เลย"
"ข้างในอาจมีรุ่นพี่ของพวกนายอยู่แล้ว อยู่ด้วยกันให้ดีๆ ล่ะ"
"ผู้หญิง พักบ้านแถวตะวันตก"
"ส่วนสองสามีภรรยา... ที่จุดพักนักศึกษารับการปฏิวัติของเรามีบ้านแยกสำหรับคู่แต่งงานโดยเฉพาะ"
"อยู่แถวหลังสุด แม้จะเล็กไปหน่อย แต่สองคนอยู่พอไหว"
"เดี๋ยวฉันจะพาพวกนายไป..."
"เดี๋ยวก่อน"
ชายวัยกลางคนพูดยังไม่ทันจบ เสียงหนึ่งก็ดังแทรกมาจากนอกประตู ยังไม่เร่งรีบนัก
ม่านประตูถูกผลักออกจากด้านนอก
ลมหนาวพัดวูบเข้ามา จนเปลวไฟในเตาถึงกับโยกโคลง
คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา
คนที่เดินนำหน้าเป็นชายวัยกลางคนที่สวมเสื้อคลุมทหาร
อายุประมาณสี่สิบกว่า หน้าหล่อเหลี่ยม คิ้วหนา แต่ริมฝีปากบาง
ดูท่าทางแล้วเป็นคนเจ้าเล่ห์
ข้างหลังเขามีคนสองคน คนหนึ่งเป็นหนุ่มสวมชุดทำงานผ้าเดนิมสีน้ำเงิน ถือสมุดเล่มหนึ่ง ดูเหมือนเลขาหรืออะไรทำนองนั้น