หลินเซิ่งลี่คิดถึงตรงนี้ ก็พลิกตัวหมีตั๊วทันที ให้ท้องมันหงายขึ้น
ปลายมีดทหารแทงเข้าใต้กระดูกหน้าอก แล้วกรีดลงมาตามแนวกลางท้อง
หนังหนามาก
หนามากจริงๆ
แต่มีดทหารคมพอ
มีดลงไปทีเดียว หนังกับเนื้อก็แยกออกจากกัน
เขาค่อยๆ กรีดลงไปอย่างระมัดระวัง ไม่กล้าให้ลึกเกินไป
กลัวจะโดนถุงน้ำดี
ถุงน้ำดีแตก น้ำดีไหลออกมา ถุงน้ำดีหมีนี้ก็เสียเปล่า
กรีดมาถึงตำแหน่งช่องท้อง เขาจึงหยุดมีด
ยื่นมือล้วงเข้าไป คลำหาอยู่สักพัก
เจอแล้ว
สิ่งที่นูนๆ เต็มๆ อันหนึ่ง
เหมือนลูกบอลเล็กๆ
นิ้วของหลินเซิ่งลี่คลำไปตามขอบถุงน้ำดี หาจุดปากถุงเจอ
เขาใช้นิ้วบีบปากถุงน้ำดี อีกมือหนึ่งก็ล้วงต่อไป หาท่อน้ำดีเจอ
มีดทหารกรีดเบาๆ ทีเดียว
ท่อน้ำดีขาด
เขาประคองถุงน้ำดีออกมาจากช่องท้อง
ใหญ่เท่ากำปั้นเลยทีเดียว
หนักหน่วง
ผิวด้านนอกมีไขมันสีเหลืองอ่อนๆ ติดอยู่ ลื่นๆ
ใต้แสงแดด มองเห็นน้ำดีสีน้ำตาลเข้มอยู่ข้างในรางๆ
หลินเซิ่งลี่หยิบเชือกป่านเส้นบางๆ ออกจากกระเป๋าสะพาย
นี่คือสิ่งที่เขาเตรียมไว้ก่อนออกจากบ้าน
มัดปากถุงให้แน่น ผูกเป็นปมตาย
แล้วก็ค่อยๆ ลอกไขมันที่ติดอยู่ด้านนอกถุงน้ำดีออก
เรื่องนี้รีบไม่ได้
ถ้าลอกไขมันไม่สะอาด ตอนตากแห้งทีหลังจะเหม็นง่าย
เจ้าชิ่งซานยืนดูอยู่ข้างๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใจมากขึ้นเรื่อยๆ
ไอ้หนุ่มนี่ ฝีมือคล่องแคล่วเกินไปแล้ว!
ตั้งแต่ลงมีดจนถึงเก็บถุงน้ำดี ทำติดต่อกันเป็นพรืดเดียว