......
นักศึกษาหญิงหลายคนมองหน้ากัน
โจวเยว่ฉินเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ ยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ : "พี่ใหญ่คะ พี่นี่กำลังว่าพวกเราว่าไม่มีการศึกษากันหรือไงคะ?"
"ผมไม่ได้พูดแบบนั้นนะ"
มุมปากของหลินเซิ่งลี่ยกขึ้นเล็กน้อย แล้วหมุนตัวเดินกลับไปหาเสิ่นมู่หัว : "ผมต้องไปจัดการเรื่องเปลี่ยนรถสำหรับสัมภาระที่ฝากไป"
"ฉันจะไปด้วย"
"ไม่ต้อง เธอนั่งอยู่ที่นี่ เดี๋ยวผมกลับมาเร็ว"
หลินเซิ่งลี่กดไหล่เธอให้เธอนั่งลง : "โจวเยว่ฉิน ช่วยดูแลภรรยาผมหน่อย"
"ได้เลย! พี่ใหญ่วางใจได้!"
โจวเยว่ฉินตบหน้าอกรับประกัน : "ใครกล้ามาหาเรื่องอีก ฉันจะด่าให้คนแรกเลย!"
หลินเซิ่งลี่พยักหน้า แล้วหมุนตัวเดินไปที่จุดสอบถาม
คิวหน้าจุดสอบถามยังยาวมาก แต่หลินเซิ่งลี่ก็ไม่รีบ
เขายืนอยู่ท้ายแถว ค่อย ๆ รอ
ในหัวคิดถึงเรื่องเมื่อกี้
สวี่เจียฮุยถึงแม้จะถูกพาตัวไป แต่เรื่องแบบนี้คงไม่ทำให้เขาถูกกักตัวไว้ที่นี่ได้นาน คงอีกสักพักก็ถูกปล่อยกลับมา
ไอ้หมอนั่นใจแคบ แน่นอนต้องจำความแค้น
พอถึงกู้เหอ ได้แปดสิบเปอร์เซ็นต์ว่าจะต้องมาหาเรื่องอีก
"ควรลงมือก่อนไหมนะ?"
หลินเซิ่งลี่ในชาติก่อนอยู่ตะวันออกเฉียงเหนือมาหลายปี คนแบบไหนไม่เคยเจอ?
แค่สวี่เจียฮุยคนเดียว ยังไม่คู่ควรให้เขาใส่ใจ
แถวค่อย ๆ ขยับไปข้างหน้า
กว่าจะถึงคิวของหลินเซิ่งลี่ ก็เกือบชั่วโมงผ่านไป
เขายื่นใบฝากสัมภาระให้ พนักงานตรวจสอบข้อมูล ยืนยันว่าสัมภาระจะถูกย้ายไปยังกู้เหอพร้อมรถขบวนนี้
ทุกอย่างราบรื่น
พอเขากลับมาที่ห้องรอรถโดยสาร ก็เห็นแต่ไกลว่าเสิ่นมู่หัวกำลังคุยกับนักศึกษาหญิงหลายคนอยู่
ใบหน้าเสิ่นมู่หัวมีรอยยิ้ม ดีขึ้นกว่าเมื่อกี้มาก