วันรุ่งขึ้น
ฟ้ายังเพิ่งจะเริ่มสาง
ในคอมมูน คนส่วนใหญ่ยังไม่ได้ออกไปไหน
โรงอาหารเพิ่งเริ่มมีควันไฟลอยขึ้นเป็นสายแรก
หลินเซิ่งลี่พับรายงานสองสามหน้านั้นอย่างระมัดระวัง ยัดเข้าไปในอกเสื้อ แล้วตรงไปที่บ้านเลขาธิการซุน เพื่อแจ้งเรื่องราวทั้งหมดอย่างรวดเร็ว
"ของครบไหม?" เลขาธิการซุนถาม
"ครบ"
"ให้ข้าดูก่อน"
ในห้อง
เลขาธิการซุนรับกระดาษสองสามแผ่นนั้นมา ตอนแรกก็แค่กวาดตามองคร่าวๆ
แต่ยิ่งอ่านลงไป สีหน้าก็ยิ่งเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
พอพลิกไปถึงแผนปรับปรุงแก้ไขและรายการวัสดุท้ายๆ ถึงกับอดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก
"ไอ้หนูเอ้ย..."
แกนี่มันไปยอมรับผิดจริงๆ ด้วย!
"เปล่า ไม่ใช่ยอมรับผิด แต่เป็นการดึงความคิดริเริ่มกลับมาก่อน"
"โฮ้"
"นี่เมียแกช่วยเขียนด้วยสินะ!"
"อืม ส่วนใหญ่ข้าพูด แล้วหล่อนเป็นคนเรียบเรียงให้"
"เมียแกคนนี้ ไม่เลวจริงๆ"
"แน่นอนอยู่แล้ว"
"อย่าเพิ่งเย่อหยิ่งไปหน่อยเลย"
"ข้าพูดจริง"
"พอได้แล้ว อย่ามาตีปี่ตีกลอง"
"ไปกันเถอะ"
"ไปสถานีไม้เดี๋ยวนี้เลย"
"ถ้าไปช้า เกรงว่าจะมีคนฉวยโอกาสโยนความสกปรกให้ก่อน"
"เออ ได้"
"แต่ว่ารายการความต้องการของแกนี่มันอะไร..."
"ตั้งแต่จะทำแล้ว จะทำไปทำไมให้เปล่าประโยชน์ ขอของจากเขาสักหน่อย ก็สมเหตุสมผลดีไม่ใช่เหรอ?"
สองคนพูดคุยกันไปเรื่อยๆ มุ่งหน้าไปสถานีไม้ด้วยกัน
ระหว่างทางไม่ได้คุยกันมากนัก
แต่ยิ่งเดินไป บรรยากาศก็ยิ่งหนักอึ้ง
จะบอกว่าไม่ตื่นเต้น ก็คงโกหก
เพราะเที่ยวนี้ ไม่ใช่แค่การส่งเอกสาร
แต่ยังเป็นการลงหมากล่วงหน้า กับพวกที่อยู่ข้างหลังที่อยากเล่นงานพวกเขาอีกด้วย
ฝั่งสถานีไม้ ตั้งแต่เช้าตรู่ก็เริ่มยุ่งกันแล้ว
คนงานตัดไม้ เกวียนขนของ รถเข็นเข้าออกหน้าประตูโกดัง โรงต้มน้ำก็พ่นไอขาวกรุ่น
สองคนตรงไปที่หน่วยรักษาความปลอดภัย
ผลักประตูออฟฟิศเข้าไป
หัวหน้าหมิงอยู่แล้วด้วยซ้ำ
บนโต๊ะมีสมุดวางแผ่อยู่ ข้างมือยังมีชาร้อนหนึ่งถ้วย ไอน้ำกำลังลอยขึ้น
ได้ยินเสียง เขาก็เงยหน้าขึ้น
เห็นเป็นพวกเขาสองคน ก็ชะงักไปเล็กน้อย
"พวกแกสองคนมาสถานีไม้แต่เช้าแบบนี้ทำไม?! ตรวจสอบเสร็จแล้วไม่ใช่หรือไง?"
"มีของบางอย่างอยากมอบให้ท่าน"
"หืม?"
"อันนี้"
พูดพลาง หลินเซิ่งลี่ก็หยิบรายงานในอกออกมา วางลงบนโต๊ะด้วยสองมือ