"พี่สะใภ้! พี่ใหญ่! อยู่บ้านไหม!"
จุยเฟิงกับท่าเสวี่ยแทบไม่มีปฏิกิริยาใดๆ หลินเซิ่งลี่ก็รู้เลยว่า คนที่มาเป็นคนคุ้นเคยแน่นอน
ไม่ผิดคาด
ไม่นาน เสียงของโจวเยว่ฉินก็ดังเข้ามา
เสิ่นมู่หัวชะงักไปครู่หนึ่ง วางตะเกียบแล้วเดินไปเปิดประตู
หน้าประตูยืนอยู่ด้วยโจวเยว่ฉิน หลี่เสี่ยวหย่า และหวังซิ่วหลาน
โจวเยว่ฉินเดินเข้าประตูมาก็สูดจมูกสองที
"ฉันรู้แล้ว! เนื้อกวางย่าง! พวกเรากลิ่นตั้งแต่หัวมุมถนนเลย!"
โจวเยว่ฉินตรงเข้าไปใกล้เตา ดวงตาจ้องไปที่ชิ้นเนื้อที่ส่งเสียงฉ่าๆ บนกระทะเหล็กราด "พี่สะใภ้พวกคุณกินเก่งจริงๆ เนื้อกวางแบบนี้ทำออกมา หอมสุดๆ ไปเลย!"
หลี่เสี่ยวหย่าเดินตามหลังมา พยักหน้าให้เสิ่นมู่หัว แล้วพูดเบาๆ ว่า "สวัสดีพี่สะใภ้"
หวังซิ่วหลานเดินเข้ามาคนสุดท้าย สะดวกมือปิดประตูให้
"จมูกพวกเธอไวจริงๆ นะ"
หลินเซิ่งลี่พลิกเนื้อบนกระทะอีกด้าน
"จะให้ใช้จมูกไวไปทำไมล่ะ?"
โจวเยว่ฉินดึงเก้าอี้มานั่งเอง ไม่เกรงใจเลยสักนิด "ทั้งถนนเต็มไปด้วยกลิ่นนี้ พวกเราได้กลิ่นตั้งแต่ที่จุดพักนักศึกษารับการปฏิวัติเลย"
"ยังไม่ทันขึ้นเวทีรับรางวัลเลย พวกคุณสองคนกลับปิดประตูแอบกินของดีกันก่อนแล้ว"
"เรากินกันอย่างเปิดเผยจะตาย"
เสิ่นมู่หัวหันมาจากเตา คีบเนื้อชิ้นหนึ่งย่างสุกแล้วส่งให้ "แล้วก็ เนื้อก็ล่าเอาเอง จะเรียกว่าแอบกินได้ยังไง?"
"พี่สะใภ้ ทำไมพูดจาเหมือนพี่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เลย ถ้าไม่ใช่เสียงพี่สะใภ้ ฉันแทบคิดว่าประโยคนี้พี่ใหญ่พูด!"
โจวเยว่ฉินพูดปากอย่างนั้น แต่มือไม่ยอมช้าตามคำพูด ทันทีที่พูดจบ ก็ยัดเนื้อเข้าปากทันที
เคี้ยวสองที
ตาเบิกกว้างทันที
เอามือปิดปาก พูดอ้อมแอ้มว่า "หอมเกินไปแล้ว"
"พวกเธอเป็นคนตั้งใจมาขอเนื้อกินโดยเฉพาะรึเปล่าเนี่ย?"
หลินเซิ่งลี่วางเนื้อเพิ่มอีกสองสามแผ่นบนกระทะ
"เปล่า! พวกเรามาแสดงความยินดีต่างหาก!"
โจวเยว่ฉินกลืนเนื้อลงคอ แล้วเลียริมฝีปาก "พวกเราได้ยินจากวิทยุแล้ว พรุ่งนี้พิธีมอบเกียรติคุณ ผู้นำเขตจะมาด้วยตัวเอง"
"นี่เป็นครั้งแรกของผานกู่เราเลยนะ"
"พวกเรานั่งกันไม่ติดที่จุดพัก เลยคิดว่ามาดูหน่อย"
หลี่เสี่ยวหย่ายืนอยู่ข้างๆ โจวเยว่ฉิน สายตามองไปที่เสิ่นมู่หัวอย่างแอบๆ
"มองอะไรล่ะ?"