แคร่เลื่อนลากไปบนหิมะดังเอี๊ยดอ๊าดไปตามทางมุ่งหน้าคอมมูน
เนื้อกวางถูกมัดไว้ในกระสอบอย่างแน่นหนา ส่วนเขากวางห่อแยกต่างหากและแบกไว้บนหลังของหลินเซิ่งลี่
สุนัขสี่ตัววิ่งอยู่สองข้างทาง ลิ้นห้อยออกมา ไอขาวเป็นพวง ๆ
พอเลี้ยวผ่านป่าเบิร์ชผืนนั้น ท่าเสวี่ยก็เงยหน้าขึ้นกะทันหัน หูตั้งชี้ไปข้างหน้า
รถม้าคันหนึ่งกำลังแล่นตามทางหิมะมาทางนี้
คนขับสวมเสื้อแจ็คเก็ตบุนวมสีน้ำเงิน กดปีกหมวกลงต่ำ รักแร้หนีบอะไรบางอย่างไว้
รถม้ายังมาไม่ถึง คนขับก็ยื่นคอออกมามองมาทางนี้หลายครั้งก่อน
"นั่นไม่ใช่ลุงโจวจากสถานีไม้เหรอ?"
หยูชุ่นสะบัดเชือกบนไหล่ให้เข้าที่ "เขามาทำอะไรแถวนี้เนี่ย?"
รถม้าหยุดลงในระยะสิบก้าว
ลุงโจวกระโดดลงจากเพลารถ มองเนื้อกวางบนแคร่ก่อน แล้วมองหลินเซิ่งลี่ ปากอ้าอย่างกับจะพูดอะไร แต่ก็กลืนคำลงไป
"ลุงโจว"
หลินเซิ่งลี่ขยับปืนขึ้นบนไหล่ "คุณผ่านมาทางนี้ หรือตั้งใจตามหาพวกเรา"
"หา...ก็หา ใช่ก็ไม่เชิง"
ลุงโจวยกท่อน้ำมันยางที่แตกครึ่งที่รักแร้ขึ้น "หัวหน้าหลิน ผมผ่านมาจริง ๆ ครับ เพิ่งกลับจากสถานีไม้"
"แต่จุดหมายของผมคือตำบลผานกู่ของพวกคุณ ผมอยากไปหาเมียคุณ"
"หาพี่สะใภ้เหรอ?!"
หยูชุ่นหันขวับไปมอง
คนอื่น ๆ ก็พากันหันมามองเขาเหมือนกัน นี่มันอะไรกัน?!
"ใช่ครับ"
ลุงโจวพูดพลางยื่นท่อน้ำมันในมือไปข้างหน้า "หมีที่พวกคุณฆ่าเมื่อวาน ก่อนหน้านั้นมันไปทำลายรถแทรกเตอร์ลากไม้ที่แปลงป่าที่สอง"
"ท่อน้ำมันไฮดรอลิกแตก แกนวาล์วติดตาย ไม้ทั้งกองนอนอยู่บนพื้นลากออกมาไม่ได้"
"ช่างจากสถานีเครื่องจักรกลการเกษตรกู้เหอจะมาอีกอาทิตย์หนึ่ง พวกเราแกะดูแล้ว ท่อแยกไม่ออก ไม่กล้าแกะมั่ว"
"แล้วผมได้ยินคนงานข้างล่างบอกว่า สหายเสิ่นเคยซ่อมเครื่องปั่นไฟที่คอมมูน เลยอยากเชิญเธอไปช่วยดูหน่อย"
"ผู้อำนวยการเฉินเห็นชอบเรื่องนี้แล้วครับ"
"คุณไปฟังใครมาว่า?"
หลินเซิ่งลี่รับท่อน้ำมันนั้นมาดูรอยแตก "ว่าเมียผมเข้าใจเครื่องจักรกลน่ะ"
"ก็คนแถวคอมมูนน่ะครับ"
ลุงโจวเกาหัวอย่างเขิน ๆ "แปลงป่าที่สองมันไม่ได้ไกลจากคอมมูนพวกคุณเท่าไหร่ มีคนแถวนั้นไปมุงดูพวกเราซ่อมอุปกรณ์กัน"
"พวกเขาบอกว่าเมียคุณซ่อมเครื่องปั่นไฟ ปั๊มน้ำ พวกนั้นได้"