ฉีหมิงเยวี่ยชูดาบมังกรฟันขึ้นสูง
ฟันลงไปอย่างรุนแรง มีดแทงทะลุเกราะที่คนอื่นไม่อาจทำลายได้อย่างง่ายดาย
หมายเลข 1 มีสีหน้าสงสัยเล็กน้อย "เจ้าคิดว่าการโจมตีแบบจั๊กจี้แบบนี้..." แต่ในวินาทีถัดมาเขาก็หยุดพูด เพราะเขารู้สึกถึงเอฟเฟกต์คริติคอลและเลือดออกที่มาพร้อมกับดาบมังกรฟัน
เขาใช้กำลังอย่างดุร้าย พยายามจะดึงฉีหมิงเยวี่ยลงมา
ฉีหมิงเยวี่ยใช้ขาทั้งสองข้างยึดคอของเขาไว้แน่น มือทั้งสองเหมือนเครื่องจักรไร้ความรู้สึก ฟาดลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกคนในที่นั้นได้ยินเสียงมีดบาดเนื้อ
แต่สิ่งที่ทำให้คนรู้สึกบ้าคลั่งยิ่งกว่าคือ หลังจากที่หมายเลข 1 ค้นพบว่าดึงฉีหมิงเยวี่ยไม่หลุด
เขาก็เริ่มใช้หมัดชกฉีหมิงเยวี่ยไม่หยุด แม้กระทั่งใช้หัวโขกกำแพง
กำแพงห้องโถงชั้นหนึ่งสั่นไหวจนแทบพัง
หมายเลข 1 ไม่หยุด ฉีหมิงเยวี่ยก็ไม่หยุด
พวกเธอเหมือนกำลังทำสงครามยืดเยื้อที่ไม่มีผู้ชนะ
ฉีหมิงเยวี่ยเจ็บปวดจนชาชินไปนานแล้ว
สกิล 1 ทำให้เธอต้านทานความเสียหายที่ทำให้ตายได้เท่านั้น แต่ไม่ได้ช่วยให้เธอไม่รู้สึกเจ็บปวด ทุกหมัดที่หมายเลข 1 ทุบลงบนตัวเธอ ทุกการชนอย่างสุดแรง เธอรู้สึกได้ถึงการแตกและความเจ็บปวดของอวัยวะภายใน
แต่สีหน้าของเธอกลับไม่เปลี่ยนแปลงเลย
ฟันอีกครั้งอย่างรุนแรง
ร่างสูงใหญ่ของหมายเลข 1 ล้มลง เขาจ้องมองฉีหมิงเยวี่ยด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ
ทำไมแมลงแบบนี้ถึงมีพลังเช่นนี้ ทั้งที่ตัวเองอ่อนแอมากจนบีบก็ตาย แต่กลับยืนหยัดมีชีวิตอยู่ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า