คนเราพออิ่มแล้ว ก็ไม่คิดเรื่องอะไรจริง ๆ
ถ้ายังกลุ้มใจอยู่ล่ะก็ แปลว่ากินยังไม่อิ่มพอ
วันนี้เมิ่งฉวินทำเกี๊ยวน้ำไส้กุ้งสดโรยไข่ปู เสิร์ฟคู่กับเนื้อวัวสับปะรดหมักที่เขาหมักไว้ตอนเที่ยง ข้าง ๆ ยังมีผักกาดหอมกรอบ ๆ ช่วยเรียกน้ำย่อย อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวชอบของหวาน เขาจึงแวะซื้อหัวไชเท้าเชอร์รีรสหวานกรอบมาถ้วยเล็กหนึ่งถ้วยจากซูเปอร์มาร์เก็ต
อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวพึงพอใจอย่างยิ่ง กินจนอิ่มแปล้ ความกลุ้มใจเล็ก ๆ ในใจก็หายวับไปในพริบตา
อาหารที่เมิ่งฉวินทำในแต่ละวันล้วนถูกปากอวี้เหมี่ยวเหมี่ยว บางครั้งเขาก็ซื้ออาหารจากร้านกลับมา แต่ส่วนใหญ่ลงมือทำเอง
คนผู้นี้ดูเหมือนจะไม่เคยเบื่อหน่ายงานจุกจิกในครัวเลย กลับเพลิดเพลินกับการทำอาหารให้อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวกิน ทุกมื้อเขาล้วนใส่ใจทำอย่างเต็มที่
หลังจากกินข้าวเสร็จ เมิ่งฉวินก็เก็บโต๊ะเรียบร้อย ยกแผ่นรองโต๊ะไปด้วย แล้วเข้าไปในครัวเงียบ ๆ เพื่อทำความสะอาดต่อ
ตอนนี้อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวอารมณ์ดีอยู่บ้าง ในหัวไม่ได้คิดอะไร โต๊ะไม้เนื้อแข็งสะอาดเอี่ยม เธอจึงฟุบลงไปตามสบาย มือข้างหนึ่งเท้าคาง มองเมิ่งฉวินที่โผล่ให้เห็นเป็นพัก ๆ ในครัวอย่างเหม่อลอย
เธอมองแผ่นหลังที่กำลังยุ่งวุ่นวายของเมิ่งฉวินอยู่นาน ในหัวมีความคิดมากมายที่จับต้นชนปลายไม่ถูกผุดผ่าน
จู่ ๆ เธอก็คิดขึ้นมาว่า ที่จริงเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
ชีวิตที่สุขสงบและเรียบง่ายเกินไป ย่อมค่อย ๆ ลบเลือนเหลี่ยมคมและความโกรธเกรี้ยวในอดีต