ปลาก็ดีจุดหัวลงไปในอุ้งมือของตัวตัวแล้วก็หายไป
ตัวตัวถูตา เผยสีหน้าไม่กล้าเชื่อ
เจ้าหล่อนคลำไปรอบ ๆ ในอ่างอาบน้ำ แต่ไม่เห็นปลาที่เพิ่งมีอยู่เลย
ตัวตัวกางมือเล็ก ๆ ออก มองฝ่ามือแล้วมองหลังมือ
เจ้าหล่อนคิดไม่ออกว่าปลาหายไปไหน
ราวกับระเหยหายไปจากอากาศเสียฉะนั้น
ทันใดนั้น ตัวตัวก็เห็นรอยสักบนฝ่ามือ ท่าจะต่างจากทุกวัน
เมื่อวางไว้แต่ก่อน ปลาในฝ่ามือของเจ้าหล่อนจะหันหัวไปทางปลายนิ้ว
แต่ปลาวันนี้กลับหันหัวไปทางใจกลางฝ่ามือ
อ้าว?
ตัวตัวเกิดความสงสัยเป็นอย่างยิ่ง จึงยื่นมือขวาออกมาตรงหน้า
เจ้าหล่อนเพิ่งจะตั้งใจพินิจดู เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากนอกห้อง
"คุณหนู ถึงเวลาลุกจากที่นอนแล้วเพคะ"
ไป๋เหอผลักประตูเดินเข้ามาในห้อง
เพราะเพิ่งอาบน้ำ ห้องจึงมีไอน้ำควันมากมาย ตัวตัวก็อยากไปยืนที่ที่สว่างเพื่อพินิจดูให้ระเอียด
เจ้าหล่อนอาศัยแรงของไป๋เหอลุกขึ้นจากอ่างน้ำ
ไป๋เหอหยิบผ้าสะอาดมาพันร่างน้อยของตัวตัวไว้ แล้วอุ้มเจ้าหล่อนออกจากอ่าง
จากนั้นจึงช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ให้ตัวตัว
สุดท้าย ไป๋เหอหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับผมของตัวตัวให้แห้ง
จึงค่อยพยุงตัวตัวกลับไปยังห้องนอน
ตัวตัวไต่ขึ้นเตียง แล้วโบกมือลาไป๋เหอ
"เจ้าไปเก็บกวาดเถอะ เราจะนอนเอง"
ไป๋เหอดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงอกของตัวตัว คำนับเจ้าหล่อนหนึ่งครั้ง จึงไปเก็บกวาด
ตัวตัวมองตามจนไป๋เหอออกไป เจ้าหล่อนก็รีบนั่งขึ้นทันที