ตัวตัวเดินตามหลวี่โต้วกลับไปยังที่นอนรวมที่นางพักอาศัย
หลวี่โต้วปิดประตูลง ตัวตัวเฝ้าสงสัยใจเป็นอย่างยิ่ง
เชียวนะ ของสิ่งใดกัน ต้องกระทำอย่างลับลมคมพรากถึงเพียงนี้
หลวี่โต้วไต่ขึ้นไปบนที่นอน มือล้วนไปใต้หมอนใหญ่
ตัวตัวยกปลายเท้าขึ้นเทียว พยายามแหงนมองหาชิ้นส่วนใด ๆ ให้เห็นสักนิด
หลวี่โต้วกำสิ่งใดสักอย่างที่ห่อด้วยผ้าเป็นท่อนเหลี่ยม ๆ ลงมาจากที่นอน
ตัวตัวรีบเดินเข้าไป เตรียมรับของขวัญชิ้นนั้น
คาดไม่ถึง หลวี่โต้วกลับชักมือถอย
ระวังด้วยพ่ะย่ะค่ะ!
ตัวตัวสอบมือไว้ข้างหลัง ดวงตาเปี่ยมล้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หลวี่โต้ว ข้างในนี้เป็นสัตว์ตัวน้อยหรือเชียว
หลวี่โต้วส่ายหน้า
นางเปิดผ้าที่ห่อหุ้มออกอย่างระมัดระวัง ให้สิ่งของด้านในปรากฏแก่สายตา
ความอยากรู้บนใบหน้าของตัวตัวเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงทันที
เพราะของที่ห่อด้วยผ้านั้น คือมีดเล่มหนึ่งที่เปื้อนคราบโลหิตอยู่ทั่ว
ยิ่งไปกว่านั้น มีดเล่มนี้ยังไม่เหมือนมีดทั่วไปเลย
ใบมีดโค้งเป็นแสง ปลายแหลมคมยิ่งนัก
ใหญ่กว่ามีดพก แต่เล็กกว่ามีดครัว
ตัวตัวเดินเข้าไปอย่างระวังตัว จ้องมองมีดเล่มนั้นอยู่ครู่ใหญ่
หลวี่โต้ว ที่ข้าหมายถึง คือเจ้าต้องการให้ขวัญข้าเอาสิ่งนี้กลับไปใช่หรือไม่
ตัวตัวสงสัยขึ้นมาว่า หลวี่โต้วจะหยิบของผิดหรือเปล่า
หลวี่โต้วพยักหน้า
นางดึงตัวตัวให้นั่งลงบนที่นอนของตน
ท่านหนูจวินจูโปรดอย่าทรงกลัว สิ่งนี้คือมีดฆ่าหมูพ่ะย่ะค่ะ
มีดเล่มนี้ข้าน้อยฝากครูค้นหามานานหลายเดือน จึงได้มาเป็นเล่มนี้
ข้าน้อยได้ยินแม่ครัวในห้องครัวเล่าว่า มีผู้ใดสามารถอาศัยความฝัน โอนเอาวาสนาของผู้ที่ฝันไปให้แก่ตนเองได้