ตัวตัวเสวยวรรณะเช้าเสร็จ ก็เร่งมือตามแม่นมหลี่เรียนรู้อย่างไม่มีเว้นวรรค
“ท่านหญิงทรงกระทำได้ดีนัก พักผ่อนเถิงเพคะ”
แม่นมหลี่เห็นท่านหญิงทำสำเร็จงามยิ่งวันนี้ จึงสดมภ์ชมสองสามถ้อยคำ
ตัวตัวชี้กระดูกสันหลังให้ตรง มองยิ้มอ่อนให้แม่นมหลี่
[แม่นมผู้นี้บัดนี้มองดูก็ดีอยู่หรอก เสียดายยิ่งเร็วๆ นี้ นางจะทรยศไปเพื่อลูกของนางเอง]
อักษรสีทองบังเกิดขึ้นต่อหน้าโดยมิได้บอกล่วงหน้า
รอยยิ้มบนใบหน้าของตัวตัวก็หยุดลง
อักษรสีทองยังคงหมุนเวียนไปเรื่อยๆ
[บุตรชายของนางเพราะประมาทเล่เล่ห์พนัน เข้ากับดักที่คนขององค์ชายที่สองวางกลไว้]
[ไม่เพียงขายภรรยา ยังขายบุตรไปด้วย]
[ในที่สุด ถ้าเขายังไม่ยอมออกมา จะต้องถูกพวกโรงพนันประหารเสียชีวิต]
[เขาจึงนึกขึ้นได้ถึงแม่นมหลี่ จึงไปขอร้องให้นางช่วย]
[แม่นมหลี่เพื่อจะรักษาชีวิตบุตรไว้ จำใจต้องฟังคำบังคับของพวกองค์ชายที่สอง]
[ต่อมา นางแอบวางพิษลงในชาขององค์หวังผิงหยาง ทำให้องค์หวังผิงหยางถึงแก่กรรม]
[แต่นางมิรู้เลยว่าสิ่งนั้นคือพิษ พวกองค์ชายที่สองบอกนางว่า เป็นเพียงยาทำให้อ่อนแรงเท่านั้น]
[นางแม่นมหลี่เพื่อช่วยลูก ช่างฉลาดมาทั้งชีวิตแต่มืดมนไปเพียงชั่วขณะจริงๆ ทำร้ายผู้อื่นในที่สุดก็ทำร้ายตนเอง]
[จบแล้วไม่ใช่เพียงนางต้องตาย บุตรชายของนางยังถูกองค์ชายผิงหยางสั่งให้หั่นเป็นสิบพันชิ้น เผาจนเป็นเถ้าถ่าน!]