เมื่อได้รับสาส์นนกพิราบจากหลี่จิ้น องค์ชายผิงหยางก็นั่งไม่ติดทันที
ท่านจัดการกิจการต่าง ๆ ให้เรียบร้อย แล้วรีบรุดนำหลิงยี่กลับมาทันที
ส่วนหลิงเฟิงยังไม่หายดีจากบาดแผล จึงต้องพำนักอยู่ที่ไร่เพื่อบำรุงร่างกายต่อไป
เพราะฝนฟ้าคะนองเมื่อครั้งก่อน ความคืบหน้าของเหมืองเหล็กจึงล่าช้าไปสองวัน
องค์ชายผิงหยางจึงส่งทหารองครักษ์ไปช่วยงานทั้งหมด
บัดนี้ ข้างกายองค์ชายผิงหยางจึงเหลือแต่หลิงยี่เพียงผู้เดียว
องค์ชายผิงหยางหันไปเหลียวมองเขาเหล่เข้าหนึ่งครั้ง
คราวนี้กลับมาแต่หวังแล้ว ยังกลัวว่าจะไม่มีคนรับใช้งั้นหรือ ทหารองครักษ์ในแต่หวังน่ะ ไม่ใช่ของตายสินะ
หลิงยี่ลังเลอยู่เล็กน้อย
เพราะกายขององค์ชายผิงหยางไม่สะดวก การลงจากเตียงหรือเข้าห้องส้วมย่อมต้องมีทหารองครักษ์ช่วยเหลือ
ทว่าองค์ชายผิงหยางก็มีนิสัยรักความสะอาดยิ่ง คนที่ไม่เคยรับใช้ท่านมาก่อน คงไม่อาจรับใช้ท่านได้ดีนัก
งั้นข้าน้อยจะเลือกทหารองครักษ์สักคนมารับใช้ท่านอ๋องเพคะ
หลิงยี่ครุ่นคิดแล้ว ยังไม่วางใจ
องค์ชายผิงหยางมิได้ขัดข้อง ท่านโบกมือให้หลิงยี่ไปเสีย
หลิงยี่จากไป ตัวตัวเหลือบมองจนคนออกไปไกลแล้ว จึงแลบลิ้นเล่นหนึ่งครั้ง
องค์ชายผิงหยางรู้ดีว่าตัวตัวกำลังคิดอะไรอยู่ ท่านส่งสายตาเตือนภัยมองนางเหล่เข้าหนึ่งครั้ง
วิธีที่ข้าสั่งให้เจ้าหา หาได้แล้วหรือยัง
ตัวตัวยิ้มทันที
คุณพ่วงคะ เกามีแนวคิดอยู่บ้างแล้ว ทว่ายังไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือไม่