จางจินฝู พ่อของจางฮ่าวหราน เป็นรองหัวหน้ากองคนหนึ่งของสำนักงานคลังพัสดุประจำเมือง
ในยุคที่ข้าวของขาดแคลนอย่างหนัก แม้แต่ซื้อไม้ขีดไฟสักก้านยังต้องใช้คูปอง อำนาจที่แท้จริงของสำนักงานคลังพัสดุจึงไม่ต้องพูดถึง
ตระกูลจางได้อยู่บ้านฝรั่งหลังเดี่ยว แถมปกติจางฮ่าวหรานยังเที่ยวกินดื่มเที่ยวผู้หญิงเล่นการพนันได้ตามใจ ถ้าจะบอกว่ามือของจางจินฝูสะอาดบริสุทธิ์ ต่อให้ผีก็ยังไม่เชื่อ
ผ่านไป 10 นาที อวี๋หว่านโจวก็ลอบขึ้นไปบนหลังคาบ้านฝรั่งหลังเล็กของตระกูลจางอย่างเงียบเชียบ
“เจียนเจียน เปิดเรดาร์”
“ติ๊ด... เรดาร์ตามหาสมบัติเริ่มทำงานแล้ว!”
เสียงของเจียนเจียนพลันตื่นเต้นขึ้นมา “ว้าว เจ้านาย! ตระกูลจางก็เป็นแกะอ้วนตัวโตเหมือนกันนะ! ถึงจะไม่อลังการเท่าห้องใต้ดินบ้านคุณ แต่ของดี ๆ ก็มีไม่น้อยเลย!”
อวี๋หว่านโจวอาศัยพลังพิเศษเปิดหน้าต่างบานเกล็ดชั้นสอง ก่อนลื่นตัวเข้าไปในบ้านอย่างคล่องแคล่ว ราวกับไม่มีใครอยู่
“ในช่องซ่อนของถังข้าวชั้นหนึ่งมีทองแท่งซ่อนอยู่ 12 แท่ง! แล้วยังมีนาฬิกายี่ห้อเหมยฮวาอีก 3 โหลใหญ่!”
“ข้างหลังนาฬิกาตั้งพื้นในห้องหนังสือชั้นสองมีช่องลับ ข้างในมีคูปองเงินตราต่างประเทศ ธนบัตรใบละ 10 หยวนสีดำ แล้วก็มีกระเป๋าเอกสารหนังสีดำใบหนึ่ง!”
“ใต้ที่นอนห้องนอนใหญ่...”
อวี๋หว่านโจวแค่นหัวเราะเย็นชา จิตของเธอกวาดผ่านตรงไหน สิ่งของก็หายวับไปตรงนั้นราวกับถูกพายุพัดกวาดใบไม้
ถังข้าวงั้นหรือ?
ยกไปทั้งถังทั้งทองแท่ง
นาฬิกาตั้งพื้นงั้นหรือ?
ไม่เหลือไว้ให้แม้แต่เข็มนาฬิกา
เงินกับคูปองในห้องนอนใหญ่หรือ?
เก็บเข้าไปในมิติทั้งหมด
เมื่อเปิดกระเป๋าเอกสารหนังสีดำที่ซ่อนอยู่ในช่องลับ อาศัยแสงจันทร์สลัว ๆ เธอมองเห็นของข้างใน แววเยาะหยันในดวงตายิ่งชัดเจนขึ้น