แย่งวาสนาข้า? กลืนระบบเจ้าแล้วลงชนบท

ตอนที่ 43 บ้านหลังนี้อยู่ยาวไม่ได้

7 นาที· 1.7K คำ

ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นจ้องอวี๋หว่านโจวเขม็ง

เสียงครืดคราดเหนียวหนืดดังมาจากลำคอ ปนกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น

อุ้งเท้าหน้าของสัตว์ประหลาดจิกแน่นลงบนแผ่นหินเขียว กล้ามเนื้อปูดโปนขึ้นฉับพลัน มันอ้าปากสีดำอมม่วงที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลม พุ่งเข้ากัดลำคอของอวี๋หว่านโจวทันที

กลิ่นฟอร์มาลินฉุนจัดผสมกลิ่นคาวเลือดพวยพุ่งขึ้นมา

อวี๋หว่านโจวไม่แม้แต่จะกะพริบตา

เข็มทองชิงฟ้าที่หนีบอยู่ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลางของมือขวาวาดประกายมืดเส้นบางเฉียบกลางราตรี

“ฉึก”

เสียงแทงเบา ๆ ดังขึ้น

เข็มทองปักลงตรงกลางลูกตาสีแดงฉานอย่างแม่นยำไร้ที่ติ!

ผงคลั่งเทพที่เคลือบปลายเข็มกับพิษทำให้เป็นอัมพาตไหลผ่านเยื่อเมือกของลูกตาเข้าสู่ระบบประสาทส่วนกลางของมันในพริบตา

แทบจะในเวลาเดียวกัน เถาวัลย์พิษไร้รูปร่างที่ปกคลุมพื้นก็พุ่งออกมาราวกับงูเหลือมคลั่งทะยานจากถ้ำ

เถาวัลย์มีหนามสามเส้นพันรัดแขนขาทั้งสี่และลำคอของสัตว์ประหลาดแน่นหนา เสียงคำรามที่กำลังจะหลุดออกมาถูกบีบรัดจนขาดห้วงอยู่ในลำคอ

มือประหลาดของมันที่เกาะแผ่นหินอยู่พลันหมดแรง

“ปัง!”

เถาวัลย์คลายออก ร่างหนักร่วงดิ่งไปตามผนังบ่อที่ลื่นมันวาว ก่อนกระแทกพื้นก้นบ่อลึกหลายสิบเมตรดังตุบ

จากนั้นก็มีเสียงกลิ้งกระแทกไปมาอย่างไร้ทิศทาง ตามด้วยเสียงข่วนผนังแหลมบาดหู ก่อนทุกอย่างจะเงียบสนิท

อวี๋หว่านโจวยังคงกระตุ้นพลังพิเศษธาตุไม้จากในเงามืดต่อไป

เถาวัลย์ป่าหลายเส้นที่เหนียวทนทานอย่างยิ่งงอกพ้นดินขึ้นมาอย่างเงียบงัน พันรอบแท่นโม่หินเขียวเก่าที่หนักกว่าสองร้อยจินตรงมุมลาน

แท่นโม่เลื่อนไปตามพื้น ก่อนกดทับแผ่นหินเขียวไว้แน่น

ปากบ่อถูกปิดสนิท

เธอปัดฝุ่นบนแขนเสื้อ สีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์

ข้างล่างนี่เลี้ยงของประหลาดแบบนี้ไว้กี่ตัวกันแน่?

สมาคมช่วยโลก สมควรตายจริง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป