เธอรีบวิ่งไปที่หน้าประตูครัว: "พี่ชายฉันไม่ได้กลับบ้านมานานแค่ไหนแล้ว?"
หลิวกุ้ยหลานไม่แม้แต่จะเงยหน้า: "ครึ่งปีได้แล้วมั้ง เอ้อ ครัวมันร้อน ขึ้นไปนั่งที่ห้องรับแขกเถอะ อย่ามาก่อกวนที่นี่"
เวินโม่ไม่ได้ขยับ สมองกำลังคิดเรื่องพี่ชายของเธอ
พี่ชายของร่างเดิมชื่อเวินซวี่
เป็นหนึ่งในทาสรักของนางเอกฉู่เยว่เหยา
ทาสรัก ทาสรัก สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรสักอย่าง
เพราะความรักระหว่างนางเอกฉู่เยว่เหยากับพระเอกเพ่ย์ซื่อเจี๋ยมีอุปสรรคเล็กน้อย นางเอกจึงโทรหาร้องไห้กับเวินซวี่ เวินซวี่รีบร้อนเกินไป ขับรถไปปลอบใจเทพธิดาของเขา ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ ติ้ว! ตายทันที
เวินโม่จับหน้าผาก ปวดหัวขึ้นมาทันที
ครอบครัวนี้เป็นคนแบบไหนกันเนี่ย?
พ่อแม่ก็คิดไม่ถูก คิดแต่จะหาทางลัดอยู่ทุกวัน
พี่ชายก็เป็นทาสรักหัวทึบ เป็นตัวประกอบที่ตายอย่างน่าเวทนาเพื่อเทพธิดา
แล้วที่เธอข้ามมิติมาในหนังสือ ไม่เพียงต้องช่วยลูกทั้งสี่คนนี้ แต่ยังต้องช่วยครอบครัวนี้ทั้งหมดอีกเหรอ?
เธอทำใจเห็นพี่ชายแท้ๆ ไปตายไม่ได้ ช่วยได้คนก็คนหนึ่งเถอะ
"แม่ เบอร์พี่ชายฉันเบอร์อะไร?"
"จะเอาไปทำไม?"
"เปล่า จะทักทายเฉยๆ"
หลิวกุ้ยหลานบอกเลขชุดหนึ่ง เวินโม่เก็บเข้ารายชื่อในโทรศัพท์เงียบๆ
พอตั้งชื่อผู้ติดต่อเสร็จ เธอพิมพ์สามคำ: [พี่ชายคนโง่]
ไม่นาน สามีภรรยาก็ยกอาหารขึ้นโต๊ะ
สี่อย่างกับแกงหนึ่ง กับข้าวมีทั้งเนื้อทั้งผัก ถึงจะเป็นกับข้าวบ้านๆ แต่ก็ร้อนๆ ควันหอมโชยเข้าจมูก