ชายทั้งสามสบตากัน ก่อนจะพร้อมใจกันด่า "บ้า! โรคจิต!"
คนผมเหลืองก็คิดว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรผิดปกติ ยิ่งมีพวกเตือนว่าอย่าหาเรื่อง เอาเงินหน่อยก็พอ แล้วรีบไป อย่าไปคิดข่มขืนจริงจัง ดังนั้นคนผมเหลืองจึงหันหลังเตรียมจะจากไป ไม่ไปยุ่งกับเธออีก
แต่เวินโม่กลับพุ่งเข้าไป กระชากชายเสื้อของคนผมเหลืองไว้แน่น "อย่าหนี!"
คนผมเหลืองถูกเธอดึงจนเซ ถลึงตาใส่นาง "ปล่อย!..."
เวินโม่จู่ๆ ก็ตะโกนสุดเสียง "ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ปล้นนะ!!!"
"ผู้ชายสามคนมารุมปล้นฉันผู้หญิงคนเดียว!!! ยังมีกฎหมายอยู่ไหมเนี่ย!!!"
เสียงเวินโม่ทั้งแหลมทั้งดัง ก้องไปมาในตรอกหลายรอบ
ชายทั้งสามสบตากัน ใบหน้าเผยความตื่นตระหนกเล็กๆ กลัวว่าเสียงนี้จะเรียกคนให้มารุม
ตรอกนี้แต่เดิมเงียบสงบ แต่ผลคือเสียงตะโกนนี้เรียกร้องคนมาจริงๆ
ที่ปากตรอกนั่น จู่ๆ ก็มีเงาร่างสีดำปรากฏขึ้น
ในความมืดมองไม่เห็นหน้า แต่แน่นอนว่ามีคนเดินมา
ชายคนนั้นเดินเร็วมาก วิ่งตรงมาทางนี้ ระหว่างทางผ่านถังขยะก็หยิบไม้ท่อนหนึ่งขึ้นมาทันที
วินาทีถัดมา ไม้ท่อนนั้นหวือไปตามลม ฟาดลงบนตัวคนผมเหลืองโดยตรง
อีกสองคนก็ไม่รอด มอเตอร์ไซค์ถูกถีบคว่ำ ไม้สองท่อนฟาดลงไปโดยตรง
แม้แต่ลูกพี่อ้วนสูงคนนั้นก็ไม่รอด
นักเลงสามคนอยากหนี แต่ชายคนนั้นไม่ปล่อยพวกมัน ยังคงซ้อมอย่างไม่ยั้ง
เวินโม่ตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองเห็นเงาร่างดำนั่นชัดๆ
โอ้โห นี่มันเพ่ย์ซื่อเจี๋ย คนที่สั่งให้คนอื่นมาทำร้ายเธอไม่ใช่หรือไง?