คุณนายฟูถลึงตามองเขาแล้วกล่าวว่า "แกเข้าใจอะไร? คนท้องต้องบำรุงให้มาก! ดูสิเจียวเจียวผอมขนาดไหน!"
ฟู่เยี่ยนเซินมองไปที่ใบหน้าเล็กเรียวของอวิ๋นรั่วเจียวที่ยังคงดูซูบผอม คิ้วขมวดเล็กน้อย
จริงด้วย ท้องของนางเริ่มโตขึ้น แต่ตัวนางกลับไม่ได้อ้วนขึ้นเลย ผอมบางจนน่าใจหาย
ฟู่เยี่ยนเซินเดินเข้าไป หยิบชามซุปที่เหลือครึ่งถ้วยขึ้นมา ส่งให้พลางเอ่ยปลอบเบา ๆ "เจียวเจียว เชื่อฟังนะ อีกครึ่งถ้วยต้องกินให้หมด"
อวิ๋นรั่วเจียวทำหน้าตาเบ้ปากคล้ายจะร้องไห้ "......"
......
ส่วนฝั่งท่านปู่ฟูนั้นดูเหมือนจะไม่มีอะไรเคลื่อนไหว
แต่หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อท่านโทรมาหาอวิ๋นรั่วเจียวอีกครั้ง ท่านก็บอกว่าท่านตั้งกองทุนเหลนไว้แล้ว เหลนคนละห้าร้อยล้านหยวน
อวิ๋นรั่วเจียวฟังข่าวนี้ตอนกำลังดื่มรังนกอยู่ เกือบสำลักออกมา "ห้า, ห้าร้อยล้าน?!"
ฟู่เยี่ยนเซินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตบหลังให้พลางพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย "ปู่รวย ให้ท่านเถอะ"
ท่านปู่ฟูยังให้คนสร้างสวนสนุกสำหรับเด็กเล็กข้างคฤหาสน์เก่าตระกูลฟูอีกด้วย มีสไลเดอร์ ชิงช้า บ่อทราย ม้าหมุน ครบครันทุกอย่าง
คุณนายฟูมองสวนสนุกที่ยังสร้างไม่เสร็จ มุมปากกระตุกเล็กน้อย "พ่อคะ ลูกยังไม่เกิดเลยนะ......"
ท่านปู่ฟูพูดอย่างมีเหตุผล "จะไปรอให้เกิดก่อนแล้วค่อยสร้าง มันจะทันหรือ!"
อวิ๋นรั่วเจียวซบอยู่ในอ้อมกอดของฟู่เยี่ยนเซิน ฟังเสียงท่านปู่พูดถึงเรื่อง "เหลน" แล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจเป็นที่สุด
นางฝังหน้าลงในอกของฟู่เยี่ยนเซิน เอ่ยเบา ๆ "เยี่ยนเซิน ทุกคนดีกับฉันมากจริง ๆ"
ฟู่เยี่ยนเซินก้มมองนาง ปลายนิ้วลูบผมที่นุ่มสลวยของนางเบา ๆ เสียงทุ้มต่ำ "เจ้าและลูก ทุกคนควรได้รับความดูแลเอาใจใส่อย่างเต็มที่"