ตั้งครรภ์ได้สามสิบหกสัปดาห์ หมอแนะนำให้เข้าโรงพยาบาลล่วงหน้าเพื่อรอคลอด
ความเสี่ยงของครรภ์แฝดสามนั้นมากกว่าครรภ์เดี่ยว แม้อวิ๋นรั่วเจียวจะมีสิทธิพิเศษไม่รู้สึกเจ็บปวดระหว่างตั้งครรภ์ แต่ท้องของนางใหญ่เกินไป เดินไม่กี่ก้าวก็หอบ
ฟู่เยี่ยนเซินเก็บข้าวของสามลังใหญ่ในวันนั้น จัดห้องพิเศษในโรงพยาบาลให้เหมือนบ้าน
อวิ๋นรั่วเจียวนอนอยู่บนเตียงคนไข้มองเขาวุ่นวายอยู่ตรงหน้า รู้สึกอบอุ่นใจและขบขันในเวลาเดียวกัน "ข้าพักแค่ไม่กี่วัน ไม่ต้องขนของมากขนาดนั้นก็ได้..."
ฟู่เยี่ยนเซินไม่หันกลับมา "ต้องอยู่จนกว่าจะคลอด อย่างน้อยก็ครึ่งเดือน"
เขาจัดหมอน ผ้าห่ม ชุดนอน เครื่องสำอาง ขนมที่ชอบของนางเข้าที่เข้าทางทีละอย่าง แม้แต่รองเท้าแตะก็วางตามทิศทางที่วางไว้ที่บ้าน
จากนั้นเขาก็หยิบโคมไฟกลางคืนดวงเล็กออกมาจากลัง เสียบไว้บนโต๊ะหัวเตียง แสงสีเหลืองอุ่นส่องสว่างไปครึ่งห้อง
คืนวันที่สามที่อยู่โรงพยาบาล อวิ๋นรั่วเจียวก็เจ็บท้องคลอด
ความเจ็บปวดมาโดยฉับพลัน นางกำลังหลับอยู่ก็รู้สึกท้องตึงขึ้นมา เจ็บจนนางร้อง "เซียว" ออกมา นางผลักเตียงคนดูแลข้างกาย ฟู่เยี่ยนเซินแทบจะตื่นในทันที