หลังจากอวิ๋นรั่วเจียวคลอดบุตรและพ้นเดือนแล้ว คืนหนึ่งนางเกิดอารมณ์อยากสนุก จึงแปลงร่างเป็นกระต่ายน้อยสีขาว กระโดดไปมาทั่วทั้งห้องโถง
ซั่วชวนก็แปลงเป็นลูกหมาป่าน้อยวิ่งไล่ตามหลังนางไปมา ใหญ่เล็กเล่นกันอย่างสนุกสนาน
ซั่วเหย่นั่งอยู่ที่ขอบเตียงมองลูกเมียส่งเสียงเอะอะ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตนเองถูกมองข้าม
ดวงตาของเขาหม่นลงเล็กน้อย ไม่ได้บอกกล่าวอะไร ได้แต่แปลงร่างเป็นหมาป่าสีเงินยักษ์โดยตรง ก้าวข้ามจากหน้าเตียงไปในก้าวเดียว แล้วใช้กงเล็บโอบกระต่ายน้อยสีขาวทั้งตัวไว้
ซั่วชวนเอียงคอมองดู ซั่วเหย่ส่งเสียง “อู้” ต่ำ ๆ ใช้หางปัดเขาเบา ๆ แล้วชี้ไปทางประตู
ซั่วชวนแม้จะไม่เต็มใจนัก แต่สุดท้ายก็ถูกพี่เลี้ยงอุ้มออกไป
เมื่อประตูห้องโถงปิดลง ซั่วเหย่จึงก้มหน้าลง ใช้ปลายจมูกดุนกระต่ายน้อยสีขาวในอ้อมกอด
กระต่ายน้อยขนตั้งชี้วิ่งหนี ยังไม่ทันได้วิ่งสองก้าวก็ถูกเขาคาบท้ายทอย แล้ววางลงบนเตียงนุ่มที่ปูด้วยผ้าเนื้อหนาอย่างเบามือ
หมาป่าสีเงินคร่อมลงมา บดบังร่างนางไว้ใต้กาย ส่งเสียง "โฮกกก..." แหบห้าว
เขาตัวใหญ่เกินไป อวิ๋นรั่วเจียวในร่างสัตว์ยิ่งดูเล็กกระจุ๋มกระจิ๋ม ราวกับกระจุกดอกไม้ปุยนุ่มเล็ก ๆ ที่ขยับได้อยู่บนภูเขาหิมะ
ลิ้นของเขาเลียจากหลังใบหูไปจนถึงขนกลางหลัง สากกระด้างตามแบบเผ่าหมาป่า
อวิ๋นรั่วเจียวถูกเลียจนตัวสั่นระริก ขาหลังของกระต่ายน้อยถีบไปมา
ซั่วเหย่ส่งเสียงขู่ต่ำ ๆ ในลำคอ ลิ้นของเขาวนรอบหูนางหนึ่งที
อวิ๋นรั่วเจียวส่งเสียง "จี๊ด" ออกมา ราวกับถูกไฟฟ้าดูด ร่างกายอ่อนปวกเปียกลงไป กลายเป็นก้อนขนสีขาวนุ่มทั้งตัว