เขาคว้าข้อมือของอวิ๋นรั่วเจียวไว้พลางดึงนางเข้ามาใกล้ เสียงทุ้มต่ำหนักแน่น: "ข้าบอกว่า จะหมั้นหมายกันในไม่ช้า
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อวิ๋นรั่วเจียวคือคนที่ข้าคุ้มครอง ใครที่กล้ารังแกนางหรือนินทาลับหลัง ข้าจะไปคิดบัญชีกับคนนั้นก่อน"
บรรยากาศในที่นั้นเงียบงันไปชั่วขณะ
ชาวบ้านที่กำลังทำงานอยู่ไม่กี่คนหยุดมือถือจอบไว้ มองฮั่วเจิงด้วยความตะลึง
อวิ๋นรั่วเจียวยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาจิ้งจอกเบิกกว้างกลมใส ใบหน้าขาวดุจเครื่องลายครามแดงเรื่อขึ้นมาตั้งแต่ใบหูจรดลำคอ
หลี่กุ้ยหลานก็ตะลึงไปเช่นกัน: "เจ้า...เจ้าพูดอะไรบ้าบอ? เจ้าตัดสินใจจริง ๆ แล้ว?"
ฮั่วเจิงก้มลงมองอวิ๋นรั่วเจียว เด็กสาวยังคงเงยหน้ามองเขาอย่างว่านอนสอนง่ายและงุนงง ความดุดันเมื่อครู่พลันสลายหายไป ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงหนึ่งครั้ง