ฝนเทลงมาอย่างหนัก ม่านน้ำขาวโพลนราดรดจากฟ้า เม็ดฝนกระทบใบไม้ดังเปาะแปะไม่ขาดสาย
“ตามข้ามา”
ฮั่วเจิงคว้ามือของนางแล้ววิ่งไปข้างหน้า เหลียวซ้ายมองขวา ก่อนจะลากนางพุ่งเข้าไปในถ้ำตื้นใต้หน้าผาแห่งหนึ่ง
ปากถ้ำไม่กว้างนัก เดินเข้าไปสองสามก้าวก็แห้งสนิท
ด้านนอกฝนเทลงมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ในถ้ำกลับแห้งและเงียบสงบ
อวิ๋นรั่วเจียวย่อตัวลงนั่งยอง ๆ หายใจหอบใหญ่ ตัวเปียกโชกไปทั้งตัว เสื้อเชิ้ตขาวแนบติดผิว เผยให้เห็นร่องรอยผิวกายสีชมพูอ่อนใต้เนื้อผ้า เส้นผมเปียกชื้นแนบติดต้นคอและใบหน้า เสื้อลายดอกไม้หยดน้ำไม่ขาดสาย
“หนาวจัง…” นางกอดแขนตัวเองจนตัวสั่น
ฮั่วเจิงมองนางแวบหนึ่ง ไม่พูดพล่ามทำเพลง ถอดเสื้อแจ็กเก็ตทหารเก่าของตัวเองออกทันที