เปิดดินแดนนิรันดร์ของข้าในรัตติกาลนิรันดร์!

ตอนที่ 4 ความต้องการใบของปีศาจกระดูกสุนัข เผชิญหน้าราตรีนิรันดร์อีกครั้ง!

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

แย่จริง แย่จริง แย่จริง!

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ขยี้กรงเล็บกระดูกของมัน ส่งเสียงโลหะกระทบกันเสียดหู ประกายไฟกระเด็นกระจาย

มันก้มศีรษะยอมจำนนแทบเท้าเรก ราวกับกำลังบอกว่าจะใช้กรงเล็บของมันฉีกศัตรูทั้งหมดให้กับเขา

เรกค้นพบว่า ระหว่างเขากับปีศาจร่อนเร่ตัวนี้มีความผูกพันที่คุ้นเคย สามารถสั่งการมันได้อย่างอิสระด้วยคำพูดและความคิด ง่ายดายราวกับควบคุมแขนขาของตนเอง

แต่ปีศาจร่อนเร่ตัวนี้เห็นได้ชัดว่าไม่มีสติปัญญา ทำได้เพียงทำตามคำสั่งง่าย ๆ เท่านั้น

"ศพปลูกลงดิน กลายเป็นสิ่งมีชีวิต บางทีข้าอาจจะใช้วิธีนี้ปลูกกองทัพชั้นยอดขึ้นมาได้!"

แววตาของเรกเป็นประกายวาววับ ในโลกใบนี้ สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดไม่เคยเป็นบุคคลเพียงคนเดียว หากแต่เป็นกองทัพที่แข็งแกร่ง

แม้แต่ผู้แข็งแกร่งอย่างอัศวินนภา ก็ไม่อาจต้านทานกองทัพหลวงที่เต็มอัตรากำลังด้วยกำลังของเพียงคนเดียวได้

"ไปกินซะ!"

เรกสั่งให้ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ไปกินซากศพประหลาดนอกเขตอาณาเขต เพื่อประหยัดการใช้คริสตัลประหลาดขั้นหนึ่งเศษ

ส่วนซากศพประหลาดอีกสองร่างนั้น เตรียมเก็บไว้ปลูกเมื่อราตรีนิรันดร์มาเยือน บางทีอาจช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ได้

ซ่า—ซ่า—

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยนอกเขตอาณาเขต ส่วนเรกก็ปลูกหินเขียวอย่างขยันขันแข็งภายในเขต

ทุกสองชั่วโมงเก็บเกี่ยวและหว่านเมล็ด ในช่วงเวลานี้เรกผ่านการลองผิดลองถูกหลายครั้ง จนค้นพบข้อมูลอื่น ๆ เพิ่มเติม

สิ่งของที่โตเต็มที่แล้ว ไม่สามารถนำไปปลูกซ้ำได้ สิ่งของใด ๆ ก็ปลูกได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

......

พระอาทิตย์ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า ย้อมท้องฟ้าเป็นสีส้มแดงอบอุ่น

แต่เรกกลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นแม้แต่น้อย เพราะนี่คือลางบอกเหตุว่า ราตรีนิรันดร์กำลังจะมาเยือน

แต่ตอนนี้เขา ไม่ได้หวาดกลัวการเผชิญหน้ากับราตรีนิรันดร์เพียงลำพังเป็นครั้งแรกเหมือนเมื่อคืนแล้ว ข้างนานห่าประหลาดตอนนี้ มีหินเขียวปริศนาแตกสลาย 7 ก้อนวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความกลัวทั้งหมดล้วนเกิดจากพลังที่ไม่เพียงพอ

หินเขียวปริศนาแตกสลายทั้งเจ็ดก้อนนี้ นอกจากสี่ก้อนที่เกิดเองตามธรรมชาติ ยังมีอีกสามก้อนที่เรกซื้อแพ็กเกจเร่งเวลาให้โตเต็มที่

คริสตัลประหลาดขั้นหนึ่งเม็ดสุดท้ายถูกโยนเข้าไปในเพลิงลอร์ดที่สั่นไหวเมื่อไม่นานมานี้ ส่วนคริสตัลประหลาดขั้นหนึ่งเศษเม็ดสุดท้ายก็เพิ่งถูกโยนลงในนานห่าประหลาดไปเมื่อครู่

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์อีกตัวหนึ่ง จะปีนออกมาจากนานห่าประหลาดภายในหนึ่งชั่วโมง เพื่อรับใช้เรกอย่างสุดชีวิต

ทันใดนั้น ราวกับมีมืออันโหดเหี้ยมปาดผ่านท้องฟ้า ทุกอย่างก็มืดมิดไปชั่วขณะ

ราตรีนิรันดร์ มาเยือนแล้ว!

......

ซ่า—ซ่า—

เสียงหนาแน่นดังมาจากความมืดนอกพื้นที่สามสิบตารางเมตร เข้าล้อมรอบอาณาเขตทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

"ลาดตระเวนรอบ ๆ หากพบสิ่งประหลาดใดกล้าเหยียบย่างเข้าเขต ฆ่าทิ้งทันที!"

เรกออกคำสั่ง ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ขยี้กรงเล็บของมัน อ้าปากมหึมาอันน่าสะพรึงกลัว

มันเดินลาดตระเวนรอบนอกวงแคบ ๆ สามสิบตารางเมตรทีละก้าว

จากนั้น สายตาของเรกก็ตกไปที่นานห่าประหลาด เห็นเพียงต้นกล้าอ่อนยาวสองนิ้ว เหลือใบไม้อยู่เพียงใบเดียว

ครู่ต่อมา ดินใต้ผืนนานห่าประหลาดก็ขยับเขยื้อน ใบไม้สุดท้ายก็ร่วงหล่นลงไปด้วย

จากนั้น ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์รูปลักษณ์น่าสะพรึงอีกตัวก็ปีนออกมาจากผืนนา คลานไปหมอบอยู่ตรงหน้าเรกเพื่อแสดงความจงรักภักดี

แย่จริง แย่จริง แย่จริง!

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ตัวนี้ก็ขยี้กรงเล็บเช่นกัน รูปร่างใกล้เคียงกับอีกตัว แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั้นเย็นชาและแปลกประหลาดยิ่งกว่า

ดูแผงข้อมูล ข้อมูลทั้งหมดเหมือนกัน มีเพียงค่าพลังต่อสู้ที่สูงกว่าเล็กน้อย

[ค่าพลังต่อสู้: 63]

"เอาปีศาจกระดูกสุนัขไปปลูกลงนานห่าประหลาดเถอะ"

ตามคำสั่งของเรก ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์เดินเข้าไป ใช้กรงเล็บแทงเข้าไปในช่องว่างระหว่างกระดูกของปีศาจกระดูกสุนัข ลากมันไปโยนลงบนนานห่าประหลาด

[นานห่าประหลาดแปลงที่ 1: ปลูกปีศาจกระดูกสุนัข คาดว่าจะโตเต็มที่ใน 5 ชั่วโมง!]

[ใบที่หนึ่ง: ใส่ปุ๋ยคริสตัลประหลาดขั้นหนึ่งเศษ 1 เม็ด เวลาโตเต็มที่ -40%]

[ใบที่สอง: เพิ่มซากปีศาจกระดูกสุนัขอีก 1 ตัว ทำให้เกิดการกลายพันธุ์แบบผสมผสาน]

"ที่แท้ความต้องการของใบไม้ก็ไม่เหมือนกันนี่นา!"

ตอนนี้ไม่มีซากปีศาจกระดูกสุนัขเพิ่มเติม เรกจึงยกเลิกการปลูกปีศาจกระดูกสุนัขทันที แล้วหันไปปลูกหินเขียวแทน

[นานห่าประหลาดแปลงที่ 1: ปลูกหินเขียว คาดว่าจะโตเต็มที่ใน 2 ชั่วโมง!]

ช่วงเวลาต่อมา เรกไม่ได้อยู่นิ่งเฉย

เขาจ้องมองนานห่าประหลาดแปลงที่ 1 สมองครุ่นคิดว่าจะทำกำไรให้ได้มากที่สุดอย่างไร

หินเขียวโตเต็มที่ทุกสองชั่วโมง เขาไม่สามารถนอนไม่หลับเฝ้าดูมันตลอดไปได้

......

สองชั่วโมงต่อมา หินเขียวปริศนาแตกสลายก้อนใหม่ก็โตเต็มที่

"ไป เอาหินก้อนนั้นออกมา"

เรกหันไปมองปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ตัวแรกที่ปีนออกมาเมื่อกี้ แล้วออกคำสั่ง

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ส่งเสียงขู่คำรามต่ำ ๆ จากลำคอ ร่างกายเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วไปที่ขอบนานห่าประหลาด

กรงเล็บกระดูกสีดำสนิทอันแหลมคมของมัน ค่อย ๆ คีบหินเขียวที่เต็มไปด้วยรอยร้าวผืนนั้น แล้วเขี่ยไปทางด้านข้าง

หินเขียวกลิ้งไปตกที่พื้นที่ว่างด้านข้าง

"ดีมาก"

สายตาเรกเป็นประกาย ชี้ไปที่กองหินเขียวธรรมดาอีกด้าน "เอาเข้าไปอีกก้อนหนึ่ง"

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์หันหลัง กรงเล็บกระดูกเขี่ยในกองหินเขียวธรรมดา หินเขียวขนาดเท่ากำปั้นก้อนหนึ่งก็กลิ้งเข้าไปในนานห่าประหลาดสีดำ

ดินพลุ่งพล่าน ต้นกล้าอ่อนแทงทะยานขึ้นจากดิน

[นานห่าประหลาดแปลงที่ 1: ปลูกหินเขียว คาดว่าจะโตเต็มที่ใน 2 ชั่วโมง!]

ถึงแม้การเคลื่อนไหวจะแข็งทื่อและไม่ชำนาญ แต่มันก็สำเร็จได้จริง ๆ

"เมื่อมีหินผุดขึ้นบนนานห่าประหลาด ก็ย้ายมันไปไว้ข้าง ๆ แล้วเข็นหินเขียวใหม่เข้าไป ทำแบบนี้วนไปเรื่อย ๆ"

เรกพยักหน้าอย่างพอใจ มอบภารกิจง่าย ๆ นี้ให้ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ตัวนี้

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ก้มหัวต่ำ ส่งเสียงเสียดสีอย่างยอมจำนน

เมื่อมีแรงงานที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยนี้ เส้นประสาทที่ตึงเครียดของเรกก็ผ่อนคลายลงบ้าง

หิว!

ทันใดนั้น ความหิวโหยอย่างรุนแรงก็แล่นมาจากกระเพาะ ราวกับไฟกำลังเผาผลาญ

"เมื่อมีปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์คอยปกป้อง พรุ่งนี้ต้องออกไปสำรวจภูเขาและบริเวณโดยรอบแล้วล่ะ ไม่กินไม่ดื่มไม่มีอาหาร ต่อให้มีคริสตัลประหลาด ข้าก็อยู่ได้ไม่นานหรอก"

ท่ามกลางความหิวโหยและหนาวเหน็บ เรกห่มเสื้อผ้าขุนนางบาง ๆ ให้แน่นขึ้น พิงกับเพลิงแห่งอาณาเขตที่ส่องแสงอุ่น ๆ อ่อน ๆ เปลือกตาหนักอึ้งลงเรื่อย ๆ แล้วก็ผล็อยหลับไปกลางอากาศ

ลมทะเลบนที่ราบพัดหวีดหวิว ปนเปื้อนไปด้วยเสียงกระซิบกระซาบน่าขนลุกจากความมืด

แต่ภายในวงแสงสามสิบตารางเมตรนี้ เรกนอนหลับได้อย่างสงบผิดปกติ

......

แคร่ก!

ไม่รู้ว่านานแค่ไหน เสียงโลหะเสียดสีกันแหลมสูงสุดขีดก็ทำให้เรกสะดุ้งตื่นอย่างกะทันหัน

นั่นคือเสียงกระดูกกระทบกับของแข็งอย่างรุนแรง

เรกลืมตาขึ้นทันที พลิกตัวลุกขึ้นนั่ง สายตาแล่นไปยังต้นตอของเสียงราวสายฟ้า

เห็นเพียงขอบวงแสงสามสิบเมตร ปีศาจร่อนเร่ตัวหนึ่งที่พยายามจะรุกล้ำเขต ถูกปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ใต้บัญชาของเขาใช้กรงเล็บแทงทะลุจากกลางกระหม่อม ปักมันไว้แน่นกับพื้นดิน เลือดสีดำไหลรินออกมา

ฉ่า ๆ ๆ~

แสงแห่งเพลิงแห่งอาณาเขตแผดเผาร่างมัน ส่งเสียงคล้ายน้ำมันกำลังเดือด

ยังไม่ทันที่เรกจะได้หายใจหายคอ อีกด้านหนึ่งของอาณาเขต ความมืดก็ปั่นป่วนราวกับน้ำเดือด

ฉ่า ๆ ๆ!

ปีศาจร่อนเร่อีกตัวโผล่หัวออกมา ทนทานต่อการหลอมละลายของเพลิงแห่งอาณาเขต พุ่งฝ่าเข้ามาในวงแสงอย่างสุดกำลัง

ผิวหนังของมันเน่าเปื่อยอย่างรวดเร็วภายใต้แสงไฟ แต่ก็ยังคงดิ้นรนคลานไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง

แคร่ก!

ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์กระชากกรงเล็บกระดูกออกมาอย่างแรง พาเอาเนื้อเลือดดำ ๆ ติดขึ้นมา ร่างกายว่องไวหมุนตัวกลางอากาศ กลายเป็นเงาดำ พุ่งเข้าหาผู้บุกรุกตัวที่สองทันที

กรงเล็บโบกสะบัด ภายใต้การกดดันตามธรรมชาติของเพลิงแห่งอาณาเขตที่มีต่อสิ่งประหลาด บวกกับพลังการต่อสู้ของปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ที่เหนือกว่าเผ่าพันธุ์เดียวกันมาก

แค่สองรอบ ผู้บุกรุกตัวที่สองก็ถูกฉีกหัวกระเด็น

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเรกกลับยิ่งเคร่งขรึมมากขึ้นเรื่อย ๆ

"พวกสิ่งประหลาดเหล่านี้ ยิ่งดื้อรั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว"

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป