ฟู่——ฟู่——
ไม่ผิดไปจากที่คิด ในความมืดนอกวงแสง เสียงเสียดสีอันหนาแน่นถาโถมเข้ามาราวกับคลื่นยักษ์
ปีศาจร่อนเร่ถูกดึงดูดเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ พวกมันแฝงตัวอยู่ที่รอยต่อระหว่างความมืดกับความสว่าง กระสับกระส่ายไม่หยุด
กรงเล็บสีดำนับสิบได้ทุ่มสุดตัวยื่นเข้าไปในอาณาเขต ขูดพื้นดินเป็นร่องลึกไปทั่ว
ท่ามกลางแสงไฟที่สั่นไหว เรกไม่เพียงเห็นร่างเมือกอันคุ้นเคยของปีศาจร่อนเร่ แต่ยังเห็นสิ่งอื่นที่ทำให้ขนหัวลุกอีกด้วย
หางกระดูกสีขาวซีดปรากฏวาบในความมืด ฟาดอย่างรุนแรงใส่ขอบวงแสง ทำให้เกิดประกายไฟกระจาย
อุ้งเท้าลิงแห้งผากมีขนสีดำปกคลุมยื่นเข้ามาในวงแสง เล็บมีสีแดงเข้มอันน่าพิศวง ขุดคุ้ยบนพื้นดินส่งเสียงเสียดหู
ชัดเจนว่าสิ่งที่ถูกดึงดูดมาไม่ได้มีเพียงปีศาจร่อนเร่แล้ว สิ่งมีชีวิตประหลาดชนิดอื่นก็เข้าร่วมการล่าในครั้งนี้ด้วย
โชคดีที่พวกมันทั้งหมดเป็นพวกชั้นศูนย์ระดับต่ำสุด เกรงกลัวเพลิงแห่งอาณาเขตโดยสัญชาตญาณ ชั่วคราวยังถูกกดไว้ที่ขอบได้
เรกสูดหายใจเข้าลึก บังคับให้ตัวเองสงบลง
เขาหันไปมองนานห่าประหลาดที่อยู่ด้านข้าง
ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ตัวแรกยังคงปฏิบัติตามคำสั่งอย่างซื่อสัตย์ ดั่งเครื่องจักรไร้ความรู้สึก กำลังรอคอยหินเขียวปริศนาแตกสลายก้อนใหม่สุกงอม
และทางซ้ายของนานห่าประหลาด หินเขียวปริศนาแตกสลายที่สุกงอมเต็มที่ได้กองรวมกันเป็นภูเขาลูกเล็กๆ แล้ว
เรกกวาดสายตาเร็วๆ แววตาเปล่งประกายทันที
จำนวนในตอนนี้ ถึงสิบเอ็ดก้อนแล้ว
"ผลิตหินเขียวปริศนาแตกสลายออกมาเพิ่มอีกสี่ก้อน!"
เรกคิดในใจ รีบคำนวณอย่างรวดเร็ว "ถ้าอย่างนั้น ราตรีนิรันดร์ก็ผ่านไปเกือบสิบชั่วโมงแล้ว... นี่เองที่ทำให้พวกมันกระวนกระวายขนาดนี้ ไม่คิดว่าฉันจะหลับไปนานขนาดนี้"
ช่วงท้ายของราตรีนิรันดร์ ความมืดสุดท้ายก่อนรุ่งสาง มักเป็นช่วงเวลาที่สิ่งมีชีวิตประหลาดคลุ้มคลั่งที่สุด
ดูข้อมูลในแผงสถานะ ในหินเขียวปริศนาแตกสลายสิบเอ็ดก้อนนี้ ยกเว้นสองก้อนที่เพิ่งสุกงอม อีกเก้าก้อนที่เหลือเพราะวางไว้นานพอ จึงเพิ่มพลังถึงขีดจำกัดทั้งหมดแล้ว
โบนัสความเสียหาย ร้อยเปอร์เซ็นต์
มองดูเหล่าสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ซ้อนกันเป็นชั้นๆ กระสับกระส่ายอยู่นอกวงแสง มุมปากของเรกกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
ความรู้สึกไร้พลังและความหวาดกลัวที่ถูกความมืดล้อมรอบเมื่อคืนนี้ ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นของการควบคุมความเป็นความตายของผู้อื่นในเวลานี้
"ตั้งแต่พวกแกกระวนกระวายขนาดนี้ ขนาดเพลิงแห่งอาณาเขตยังห้ามความอยากอาหารของพวกแกไม่ได้ อย่างนั้นฉันเรกในฐานะลอร์ด ก็ต้องมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้พวกแกสักหน่อย"
เรกลุกขึ้นยืน คว้าหินเขียวปริศนาแตกสลายที่เพิ่มพลังเต็มขั้นไว้สองมือ อย่างละสองก้อน
ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เขาบิดเอว พุ่งแขนเป็นวงกลม แล้วโยนหินเขียวในมือออกไปอย่างแรง ไปยังทิศทางที่นอกอาณาเขตมีสิ่งมีชีวิตประหลาดหนาแน่นที่สุดและความมืดมิดลึกที่สุด
จากนั้น เขาหมุนตัวอย่างรวดเร็ว คว้าห้าคนอีกครั้ง แล้วโยนติดต่อกันไปทั่วทุกทิศทาง
หินเขียวปริศนาแตกสลายเก้าก้อน วาดเส้นโค้งมฤตยูเก้าเส้นบนอากาศ หายเข้าไปในความมืดที่ปั่นป่วน
"การระเบิด คือศิลปะ!"
เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปหนึ่งวินาที ณ วินาทีนี้
เสี้ยววินาทีถัดมา
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงสายฟ้าฟาดลงบนพื้นราบเก้าครั้งอันกึกก้อง ดังก้องกังวานบนทุ่งร้างอันเงียบสงบ!
คลื่นแรงระเบิดพลิกพื้นดินโดยรอบทันที แสงสีเขียวเจิดจ้าฉีกปากแผลใหญ่บนความมืด
เรกรู้สึกว่าโลกทั้งใบเงียบลง หูเหลือเพียงเสียงอื้ออึง
คลื่นกระแทกอันทรงพลังแผ่มาถึงภายในอาณาเขตด้วยซ้ำ เพลิงลอร์ดสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับจะดับลงในทุกขณะ
เศษแขนขา เนื้อเน่าสีดำ กระดูกสีขาวซีด กระเด็นเข้ามาในอาณาเขตราวกับฝนที่ตกหนัก
เลือดสีดำไหลนองบนพื้นดินแห้งแตก ส่งกลิ่นคาวเน่าที่ทำให้คลื่นไส้
ตุบ
คริสตัลสีเทาดำก้อนหนึ่งกระเด็นมากับเศษเนื้อ ตรงเข้าหน้าเรก
เขารับมันไว้ได้อย่างรวดเร็วด้วยสายตาที่เฉียบคม
กางฝ่ามือออก เป็นเศษคริสตัลประหลาดที่เปื้อนเมือก
"พลังทำลายโคตรจะจัดจ้าน"
เรกเช็ดคราบเลือดบนใบหน้า แววตาเผยความสุขอย่างบ้าคลั่ง
อย่างไรก็ตาม การโจมตีทำลายล้างเช่นนี้ไม่ได้ทำให้สิ่งมีชีวิตประหลาดถอยหนี
สัตว์ประหลาดพวกนี้ไม่มีความคิดเรื่องความกลัวเลย
หลังความเงียบงันชั่วครู่ ก็เป็นเสียงคำรามที่บ้าคลั่งและดุร้ายยิ่งกว่า
ฟู่——คำราม!
ปีศาจร่อนเร่ ปีศาจกระดูกสุนัข และแม้แต่สัตว์ประหลาดผิดรูปร่างที่เรกเรียกชื่อไม่ถูก ต่างยื่นหัวออกมาอย่างกล้าหาญมากขึ้น บ้าคลั่งเบียดเข้ามาในอาณาเขต
พื้นดินที่ขอบวงแสงถูกขูดจนเละเทะ พลังกดของเพลิงแห่งอาณาเขตเริ่มไม่พอรับมือกับจำนวนอันมหาศาล
"แม่งเอ๊ย ดุชะมัด"
เรกส่งเสียงเย็นชา เก็บเศษคริสตัลประหลาดในมือใส่ไว้ในอกอย่างไม่ใส่ใจ
แววตาไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความมุ่งมั่นสังหารอันเย็นชา
เขาชูมือ ชี้ไปยังความมืด
"งั้นก็ฆ่าให้หมด!"
ฟู่——
ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์สองตัวส่งเสียงคำรามต่ำๆ ไม่ป้องกันตัวอย่างเดียวอีกต่อไป
พวกมันย่อร่างลง ขาหลังออกแรงอย่างรุนแรง กลายเป็นเส้นสีดำวูบวาบสองเส้น พุ่งเข้าหาเส้นแบ่งระหว่างแสงและความมืดอย่างแข็งขัน
การต่อสู้ที่โหดร้าย ปะทุขึ้นในทันใด!
......
นานหลังจากนั้น ท้องฟ้าแตกร้าวเป็นรอยแยกสีขาวซีด
ความมืดสลายไปในพริบตา แสงตะวันอันไร้อุณหภูมิสาดส่องลงมา กลิ่นอายพิศวงบนทุ่งราบถูกขจัดออกไปอย่างหยาบคาย
"ได้มีชีวิตอยู่อีกหนึ่งวัน ดีจริงๆ"
เรกหายใจโล่งอกยาวๆ เส้นประสาทที่ตึงเครียดในที่สุดก็ผ่อนคลายลง
แสงตะวันส่องสว่างรอบด้าน ภาพอันโหดร้ายปรากฏชัดเจนตรงหน้า
ภายในอาณาเขตสามสิบตารางเมตร ศพปีศาจร่อนเร่ที่ค่อนข้างสมบูรณ์หกตัวนอนระเกะระกะ พร้อมด้วยศพปีศาจกระดูกสุนัขสีขาวซีดหนึ่งตัว
ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์หมายเลขสองนอนหมอบอยู่ที่ขอบ ร่างเต็มไปด้วยบาดแผล เมือกหยดลง มันยังมีชีวิตอยู่
ส่วนปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์หมายเลขหนึ่งที่คลานออกมาก่อน เรกเห็นกับตาว่ามันถูกอุ้งเท้าลิงแห้งผากลากเข้าไปในความมืด ตอนนี้คาดว่าเหลือแต่ซากแล้ว
นอกอาณาเขต พื้นดินขรุขระ มีหลุมดำไหม้เกรียมหลายหลุม
กองเศษเนื้อประหลาดกระจายเกลื่อนกลาด ส่วนใหญ่เป็นปีศาจร่อนเร่ เศษแขนขาเต็มสายตา
เรกลุกขึ้น ขุดเศษคริสตัลประหลาดที่เปื้อนเมือกออกมาจากศพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ในอาณาเขต ได้เจ็ดชิ้น
จากนั้น เขาจับขาหลังของปีศาจกระดูกสุนัขตัวนั้นลากไปที่นานห่าประหลาดหมายเลขหนึ่ง
[นานห่าประหลาดหมายเลขหนึ่ง: ปลูกปีศาจกระดูกสุนัข คาดว่าจะสุกงอมใน 5 ชั่วโมง!]
[ใบหนึ่ง: ใส่ปุ๋ยเศษคริสตัลประหลาดหนึ่งชิ้น เวลาสุกงอม -40%]
[ใบสอง: เพิ่มศพปีศาจกระดูกสุนัขอีกหนึ่งตัว เกิดการกลายพันธุ์แบบหลอมรวม]
จากนั้น เรกโยนศพปีศาจกระดูกสุนัขของเมื่อวานลงในนานห่าประหลาด พร้อมกับหยิบเศษคริสตัลประหลาดที่เพิ่งขุดได้โยนลงไปด้วย
ไม่ใช่เพราะเขาจู่ๆ ใจกว้าง
เรกคำนวณแล้ว เวลาที่ประหยัดได้เพียงพอที่จะปลูกหินเขียวปริศนาแตกสลายได้อีกหนึ่งก้อน มูลค่ามากกว่าเศษคริสตัลประหลาดหนึ่งชิ้นหลายเท่า
ดินพลุ่งพล่าน กลืนศพปีศาจกระดูกสุนัขและเศษคริสตัลประหลาดอีกครั้ง
ใบไม้สองใบบนต้นอ่อนร่วงหล่น ต้นแข็งแรงขึ้นเล็กน้อย
"ไป เอาศพที่สมบูรณ์พวกนั้นมากองรวมกัน"
เรกหันไปสั่งการปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์หมายเลขสอง
ปีศาจร่อนเร่กลายพันธุ์ส่งเสียงเสียดสีต่ำ ลากร่างที่บาดเจ็บเริ่มทำงาน
เรกเองก็ไม่ได้อยู่นิ่ง
เขาก้าวออกนอกอาณาเขต ก้มลง ค้นหาทีละนิ้วในกองเศษเนื้อและดินไหม้เกรียม
เศษคริสตัลประหลาดแผ่กลิ่นอายเย็นเยียบตลอดเวลา ตราบใดที่อยู่ไม่ไกล ก็สัมผัสได้ง่าย
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
เรกยืดตัวตรง ปัดฝุ่นดำบนมือ
นอกอาณาเขต เก็บเศษคริสตัลประหลาดได้ทั้งหมดสิบเจ็ดชิ้น เก็บใส่ถุงหนังทั้งหมด
นี่คือเศษคริสตัลประหลาดทั้งหมดแล้ว โอกาสตกหล่นมีน้อย เว้นแต่จะถูกแรงระเบิดซัดไปไกลมาก
รวมกับหกชิ้นในอาณาเขต ในถุงหนังตอนนี้สะสมเศษคริสตัลประหลาดได้ยี่สิบสามชิ้น เทียบเท่าคริสตัลประหลาดขั้นหนึ่งประมาณสามก้อน
ศึกเมื่อคืนนี้ เก็บเกี่ยวผลผลิตอย่างงดงาม