หลินอวิ๋นควันออกหู โทรไปต่อว่าบริษัทโฆษณาด้วยความโกรธ
ผลคือต่อสายไม่ได้เลยสักครั้ง!
นางยิ่งโมโหหนักกว่าเดิม
ตอนนี้นางจะซื้อบริษัทนี้ ให้คนทั้งบริษัทมาขอโทษหลานที่รักของนาง!
ทันใดนั้น หลินอวิ๋นก็โทรกลับไปที่ตระกูลเหอ
ไม่กี่นาทีต่อมา
บริษัทที่จ้างเสิ่นเสี่ยวหานเป็นนายแบบก็ถูกตระกูลเหอซื้อทันที
หลินอวิ๋นไม่ทันสังเกตว่าเสี่ยวหานมีสีหน้าแปลกไป ยังเอ่ยปลอบไปด้วยว่า: "เมื่อกี้ยายเพิ่งซื้อบริษัทนี้หมดแล้วนะ หลานรักผู้น่าสงสารของยาย รอเดี๋ยวนะ ยายจะให้ผู้จัดการของพวกเขามาขอโทษลูกต่อหน้า!"
"กล้าดียังไงมาใช้ชื่อหลานชายคนโตของยาย มันเกินไปแล้ว เกินไปแล้วจริง ๆ!"
เสิ่นเสี่ยวหาน: "......"
ในเวลาเดียวกัน
ภายในบริษัทโฆษณาชื่อดังระดับโลกแห่งหนึ่ง ตอนนี้วุ่นวายไปหมด
"โฆษณาที่ลงในห้างไห่เฉิงมันเรื่องอะไรกัน! ทำไมถึงพิมพ์ชื่อคุณหนูน้อยตระกูลเหอผิด? รีบไปสืบมาเดี๋ยวนี้!"
"หัวหน้า เหมือนเรายังไม่เคยร่วมงานโฆษณากับคุณหนูน้อยตระกูลไหนเลยนะ? หรือว่าเข้าใจผิดกัน?"
"หัวหน้า ผมตรวจสอบแล้ว ขอยืนยันว่าไม่ได้พิมพ์ชื่อผิด!"
"เด็กคนนี้ชื่อเสิ่นเสี่ยวหานถูกต้องแล้ว!"
ผู้รับผิดชอบหลังจากตรวจสอบสัญญาที่เซ็นไว้แต่แรก ก็เงียบไป
ชื่อไม่ได้พิมพ์ผิดจริง ๆ
เด็กคนนี้ชื่อเสิ่นเสี่ยวหานจริง ๆ
หรือว่ามีเด็กที่หน้าตาเหมือนกันสองคน?
หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ผู้รับผิดชอบตัดสินใจจะพาลูกทีมไปอธิบายกับคุณหลินอวิ๋นด้วยตัวเอง!
......
อีกฝั่งหนึ่ง
สถาบันวิจัย
ยีนเวชภัณฑ์ที่เสิ่นเพียนจือจะทำนั้น ช่วงแรกต้องใช้อัลกอริทึมจำนวนมาก
ตลอดบ่าย สมาชิกในสถาบันวิจัยทั้งหมดมารวมกันคำนวณโจทย์ที่เสิ่นเพียนจือให้
ตั้งแต่ช่วงเช้าคำนวณมาจนถึงบ่าย
ก็ยังไม่มีวี่แววความคืบหน้า
โครงการวิจัยครั้งนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยตั้งแต่แรก
คนหนุ่มหลายคนที่เมื่อเช้าตั้งใจเต็มเปี่ยม พอถึงตอนบ่ายก็เริ่มถอนหายใจท้อแท้