ผู้ถูกตรวจไม่มีความสัมพันธ์กับผู้ตรวจ
ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด
ตัวหนังสือขาวดำ ชัดเจนแจ่มแจ้ง
เห็นผลลัพธ์นี้ หัวใจของเหอลี่ฉุนที่ลอยอยู่ก็ร่วงลงอย่างรวดเร็ว
ที่นั่งคนขับ จ้าวหลิงเฟยสังเกตสีหน้าของเหอลี่ฉุนอย่างระมัดระวัง "ท่านเหอ?"
ไม่ได้รับการตอบกลับจากเหอลี่ฉุน
จ้าวหลิงเฟยก็เข้าใจผลตรวจในทันที
เงียบ เงียบราวกับความตาย
ความเงียบนี้ดำเนินต่อไปหลายนาที
เหอลี่ฉุนเม้มริมฝีปาก ลบผลตรวจพิสูจน์ทิ้งโดยตรง
คืนโทรศัพท์ให้จ้าวหลิงเฟยอีกครั้ง เหอลี่ฉุนพูดเสียงเย็น "นายเฝ้าอยู่ที่นี่ พรุ่งนี้เช้ารอให้เสิ่นเพียนจือออกจากโรงแรมแล้วตามเธอไป ฉันต้องการบันทึกตารางงานทั้งวันของเธอ"
จ้าวหลิงเฟยยังงงเล็กน้อย "หา? ท่านเหอ งั้นเราก็ไม่ขึ้นไปพบคุณผู้หญิงคนนั้นแล้วเหรอ?"
คำพูดของจ้าวหลิงเฟยเพิ่งจบลง
เหอลี่ฉุนก็ลงจากรถด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วเปิดประตูฝั่งคนขับ
จ้าวหลิงเฟยเงยหน้ามองเหอลี่ฉุนที่ยืนอยู่ข้างประตูรถตาปริบ ๆ "???"
เหอลี่ฉุน "ลงมา"
......
จ้าวหลิงเฟยยืนอยู่ท่ามกลางลมหนาว มองรถตู้สีดำที่ขับออกไปไกลแล้ว อดพึมพำกับตัวเองไม่ได้ "ท่านเหอเปลี่ยนอารมณ์เร็วกว่าอากาศอีก... เมื่อกี้ยังบอกว่าจะขึ้นไปหาคนอยู่เลยไม่ใช่เหรอ..."
บ่นเสร็จ จ้าวหลิงเฟยก็ถูกสายลมยามค่ำพัดจนสั่นสะท้าน เงยหน้ามองไปทางห้อง 101 ถอนหายใจเบา ๆ
คืนนั้นเอง
ภายในห้องแล็บส่วนตัวของตระกูลเหอ