"คุณย่าของลูกกำลังจะฉลองวันเกิดเร็วๆ นี้ บอกหน่อยสิ เราควรส่งของขวัญอะไรดี?"
เหอลี่ฉุนจู่ๆ ก็ถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
แต่ด้านหลังของเสิ่นเสี่ยวหานกลับเกร็งแข็งไปทันที
จากเรื่องราวที่พี่เสี่ยวเทียนเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้ แล้วตอบเหอลี่ฉุนด้วยภาษามือว่า "คุณพ่อครับ งานวันเกิดปีนี้ของคุณย่าผ่านไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ? คุณพ่อจำผิดรึเปล่า"
หลังจากเสิ่นเสี่ยวหานสื่อความคิดของตัวเองออกไป
แววตาของเหอลี่ฉุนที่ลุ่มลึกลงไปก็ชะงัก ก่อนจะจ้องมองลูกชาย แล้วเผลอหัวเราะออกมา
เมื่อกี้ เขานึกว่ามีเสี่ยวเทียนสองคนซะอีก
ดูท่าคงเป็นเขาที่คิดมากเกินไป
ส่วนข้อความเมื่อกี้ของเซี่ยเฟ่ย ก็คงแค่ดูผิดไปเอง
เหอลี่ฉุนลูบไหล่ลูกชายเบาๆ "อืม พ่อจำผิดเอง เอาล่ะ ไปเล่นเถอะ เดี๋ยวพ่อเคลียร์งานเสร็จจะพาไปกินมื้อเที่ยง"
เสิ่นเสี่ยวหานพยักหน้า แล้วหันกลับไปนั่งบนโซฟาอย่างว่าง่าย
ไม่มีใครรู้เลยว่าแผ่นหลังของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ
เมื่อกี้นี้ เสี่ยงมากจริงๆ
เหอลี่ฉุนหันกลับไปจดจ่อกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ จู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างแวบขึ้นมาในหัว หัวใจเขาบีบรัดกะทันหัน
เซี่ยเฟ่ยบอกว่าเจอเด็กที่เหมือนเสี่ยวเทียน? ถ้าอย่างนั้นเด็กคนนั้นจะเป็นหนึ่งในแฝดสามที่เกิดจากพ่อแม่เดียวกันกับเสี่ยวเทียนได้ไหม?
เพราะข้อมูลที่เขาเพิ่งสืบได้เมื่อไม่นานนี้ บันทึกไว้ชัดเจนว่าแม่ผู้ให้กำเนิดเสี่ยวเทียนคลอดลูกแฝดชายหญิงคู่หนึ่งที่ต่างประเทศเมื่อสี่ปีก่อน