ติ๊ง!
เสียงมือถือดังขึ้นอีกครั้ง
เป็นเสียงข้อความในกลุ่ม
กู้เล่ยดันแว่นตากรอบดำขึ้นเล็กน้อย แล้วเปิดกลุ่มแชต
ในกลุ่มแชต
หวังซินหรัน บัณฑิตปริญญาตรีมหาวิทยาลัยชั้นนำ: "@กู้เล่ย เป็นไงบ้าง ถามไปยัง ไม่มีใครตอบกลับเลยใช่ไหม?"
หวังซินหรัน บัณฑิตปริญญาตรีมหาวิทยาลัยชั้นนำ: "ฮ่าๆๆๆๆ บอกแล้วว่าเป็นพวกหลอกลวง แกไม่เชื่อ ตอนนี้เชื่อหรือยัง? แต่วางใจ แกลูกพี่ลูกน้องฉันเรียนอยู่ที่โรงเรียนตำรวจ ถ้าแกโดนโกง ฉันจะไปหาลูกพี่ให้ช่วยทวงเงินคืน"
หลังจากข้อความของหวังซินหรัน
ตามมาติด ๆ บัณฑิตที่ว่างงานคนอื่น ๆ ในกลุ่มก็หยอกล้ออีกสองสามประโยค
เห็นได้ชัด
ทุกคนมีจิตสำนึกในการระวังตัวสูงมาก
ไม่มีใครเชื่อว่างานที่ได้ค่าจ้างวันละแสน จะมาอยู่ตรงหน้าพวกเขาได้ง่าย ๆ
มองดูข้อความในกลุ่มแชต กู้เล่ยไม่ได้อธิบายอะไร ส่งภาพหน้าจอข้อความยืนยันเงินมัดจำที่ตัวเองได้รับเข้าไปตรง ๆ
หลังจากส่งรูปภาพออกไป
กลุ่มแชตเงียบกริบทันที
มีเพียงข้อความของกู้เล่ยที่กระโดดขึ้นในกลุ่ม: "ทางนั้นให้ผมถามว่า ยังมีใครจะสมัครอีกไหม ยังขาดอีกเก้าคน"
"แล้วก็ ทางนั้นปรับค่าจ้างเป็นวันละล้านแล้วนะ อีกอย่าง ต้องการแค่คนที่อยู่ไห่เฉิงเท่านั้น"
ตูม!
ประโยคนี้ประหนึ่งระเบิดที่โยนลงบ่อน้ำ สมาชิกทุกคนในกลุ่มที่แฝงตัวอยู่ ระเบิดตูมตามกันหมด!
วันละล้าน?!!!!
เวร เวร เวร!
สมาชิกในกลุ่มมีทั้งหมดหลายร้อยคน
ตอนนี้ ทุกคนคลั่งกันเข้าไปในลิงก์ที่หวังซินหรันส่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง
แล้วลิงก์ก็ล่ม......
อีกด้านหนึ่ง
เสิ่นเสี่ยวหานกับเสิ่นเสี่ยวเหนียนจ้องไปที่หลังบ้านที่ยังไม่มีข้อความ เสิ่นเสี่ยวเหนียนอดบ่นกับตัวเองไม่ได้: "พี่ชาย เงินเดือนวันละล้านยังน้อยไปอีกเหรอ? หรือเราเพิ่มอีกหน่อยดี?"