เมื่อเห็นคนในห้องทดลองนำผลตรวจไปส่งให้เหอถิงซิว เสี่ยวเทียนก็รู้สึกใจสั่นขึ้นมาทันที
เขาไม่รู้ว่าคุณปู่จะรู้สึกอย่างไรเมื่อรู้ว่าเสี่ยวหานกับเสี่ยวเหนียนเป็นน้องชายและน้องสาวร่วมบิดามารดาเดียวกันกับเขา
คุณปู่จะแย่งสิทธิ์ในการเลี้ยงดูพวกเขากับแม่หรือเปล่านะ?
เสี่ยวเทียนรู้สึกสับสนเล็กน้อย
เพราะตอนนี้คุณแม่กับคุณพ่อยังมีท่าทีตึงเครียดกันอยู่ ทั้งคู่ยังไม่ได้กลับมาดีกัน
เสี่ยวเทียนถอยหลังไปสองก้าว
ดวงตาจ้องไปทางคุณปู่ไม่วางตา
เขาเตรียมตัวไว้แล้ว ถ้าคุณปู่มีแผนจะแย่งสิทธิ์ในการเลี้ยงดูน้องชายน้องสาว เขาจะรีบวิ่งไปหาที่ที่มีสัญญาณโทรศัพท์แล้วโทรหาแม่ทันที
แต่ทว่า
ในขณะที่เสี่ยวเทียนตั้งตัวเต็มที่และเตรียมจะหนี
ในสายตา
บนใบหน้าของเหอถิงซิวกลับเผยให้เห็นความผิดหวังอย่างหนัก
หลินอวิ๋นก็อยากรู้ผลเหมือนกัน เธอยื่นหน้าไปมอง: "เป็นยังไงบ้าง ผลเป็นอย่างไร? เด็กสองคนนั้นมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับตระกูลเหอของเราจริงหรือ?"
เหอถิงซิวไม่พูดอะไร ก่อนที่หลินอวิ๋นจะเห็นผล เขาถือผลตรวจหน้าตาบึ้งเดินเข้าไปในห้องทดลอง
แล้ว
ต่อหน้าพนักงานทุกคน
โยนรายงานฉบับนั้นทิ้งลงเครื่องย่อยเอกสาร
หลินอวิ๋นสงสัยมากขึ้น: "ทำไมไม่พูดล่ะ? ผลตรวจคืออะไรกันแน่?"
"ไปกันเถอะ เราอยู่ที่นี่มานานพอแล้ว ควรกลับยุโรปได้แล้ว" เหอถิงซิวหน้าตาบึ้ง จับมือหลินอวิ๋นอย่างเป็นธรรมชาติ สายตามองไปทางเสี่ยวเทียน: "เธอจะกลับยุโรปกับเรา หรือจะอยู่ที่แคว้นเซี่ย?"
เสี่ยวเทียนยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาใช้ภาษามือตอบอย่างระมัดระวัง: "หนูอยากอยู่ที่แคว้นเซี่ย อยู่กับคุณพ่อ"
เหอถิงซิวพยักหน้า: "ได้"
"ตอนนี้ฉันจะส่งเธอไป"
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เสี่ยวเทียนก็มาอยู่ที่โถงกลางวิลล่าเฉียนสุ่ยก่างแล้ว
เขายืนอยู่หน้าต่างบานใหญ่ที่สว่างสดใส สายตากะพริบปริบๆ มองรถคันที่กำลังมุ่งหน้าไปทางสนามบิน ค่อยๆ ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วรีบส่งข้อความถึงน้องชายน้องสาว: "คุณปู่กับคุณยายเอาตัวอย่างไปตรวจแล้ว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นตอนสุดท้าย แต่ตอนนี้คุณปู่กับคุณยายไปสนามบินแล้ว ช่วงนี้เราไม่ต้องกังวลว่าคุณปู่คุณยายจะบุกมาโดยไม่รู้ตัวอีกแล้ว"
เสี่ยวเทียนถอนหายใจอย่างโล่งอกจริงๆ