งานแต่งงานของปั๋วเย่กับเซี่ยงั่นจัดขึ้นในโบสถ์แห่งหนึ่งในเมืองเล็ก ๆ ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส งานไม่ได้ใหญ่โต เชิญเพียงญาติสนิทของทั้งสองฝ่ายมาเท่านั้น เซี่ยงหน่วนมาร่วมงานในฐานะเพื่อนเจ้าสาวด้วย เธอถึงกับถ่ายภาพตอนประธานปั๋วตาแดงก่ำเอาไว้ได้
ใครจะคิดว่าโลกนี้จะมีเรื่องเหลือเชื่อมากมายขนาดนั้น ตอนที่ปั๋วเย่สูญเสียความทรงจำ เขากลับได้พบกับเซี่ยงั่น แล้วก็ชอบเธอ ตกหลุมรักเธอ
ทริปฮันนีมูนเป็นการขับรถเที่ยวกันเอง ทั้งคู่ขับจากโพรวองซ์ไปจนถึงนีซ แวะเที่ยวไปตลอดทาง รวมแล้วใช้เวลาถึงสองเดือน
หลังจากนั้นพวกเขายังอยู่ฝรั่งเศสต่ออีกกว่าครึ่งปี ปั๋วเย่จัดการธุรกิจในต่างประเทศ ส่วนเซี่ยงั่นก็เรียนภาษาฝรั่งเศส เดินเที่ยวตลาด และเลือกของขวัญให้ญาติผู้ใหญ่ที่บ้าน ชีวิตแต่ละวันดำเนินไปอย่างเรียบง่ายสบาย ๆ
ตลอดทั้งปีนั้น เธอกับปั๋วเย่ไม่ได้กลับบ้านเลยสักครั้ง สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ในช่วงปีนี้มหานครจิงเกิดเรื่องขึ้นไม่น้อย
ปั๋วเฉินลองทำธุรกิจหลายครั้ง เริ่มจากเปิดบริษัทเอง แต่ก็ไปไม่รอดจนต้องปิดตัวลงภายในไม่ถึงครึ่งปี ต่อมาเขาลงทุนในโครงการอื่น แต่ก็ยังล้มเหลว เงินที่เสียไปไม่นับว่ามากมาย ทว่ากลับผลาญเงินเก็บทั้งหมดที่เขาพอจะนำออกมาใช้ได้จนหมด
ยิ่งคิด ปั๋วเฉินก็ยิ่งรู้สึกว่าปั๋วเย่คอยขัดขาเขาอยู่เบื้องหลัง พอคู่ค้ารู้ว่าเขาแซ่ปั๋ว ท่าทีก็เปลี่ยนเป็นอึกอักคลุมเครือ สุดท้ายเรื่องก็เงียบหายไป
ปั๋วเฉินติดต่อปั๋วเย่ไม่ได้ ความโกรธที่อัดอั้นอยู่เต็มอกไม่มีที่ระบาย เขาจึงโยนความแค้นทั้งหมดไปลงกับหาวเหวินเหวิน
หาวเหวินเหวินยังพักอยู่ที่อพาร์ตเมนต์เดิม ปั๋วเฉินไม่รู้ไปเอาเบอร์ใหม่ของเธอมาจากไหน แล้วก็เริ่มโทรมารบกวนเธอวันเว้นวัน หาวเหวินเหวินบล็อกเบอร์หนึ่ง เขาก็เปลี่ยนไปใช้เบอร์อื่น แค่เธอออกไปซื้อผักก็ต้องคอยระแวดระวัง รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีใครตามมา พอหันกลับไปดูก็ไม่เห็นใคร