ปั๋วเย่ทำคำสั่งซื้อระดับหลายสิบล้านเสร็จก่อนกำหนดถึงสี่วัน ตอนข่าวแพร่ออกไป ปั๋วเฉินกำลังวาดฝันเรื่องการเริ่มต้นธุรกิจอยู่ในสำนักงานที่เพิ่งเช่า
โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นครั้งหนึ่ง เป็นข้อความจากสายสืบที่ยังอยู่ในบริษัทเดิมของเขา: “คุณชายรอง ปั๋วเย่ส่งมอบงานก่อนกำหนดแล้ว”
ปั๋วเฉินจ้องข้อความนั้นอยู่นานถึงสิบวินาที ก่อนเอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง เสียงเก้าอี้ลั่นเอี๊ยดราวกับรับน้ำหนักไม่ไหว ปากกาในมือร่วงลงพื้น กลิ้งไปสองรอบแล้วชนมุมกำแพงหยุดนิ่ง
เป็นไปได้อย่างไร? ตอนเขาจากมา เขาดึงคนในแผนกเทคนิคออกไปเกือบหมด ต่อให้ปั๋วเย่รับคนใหม่เข้ามากะทันหัน แค่ปรับตัวเข้าหากันก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือน
ยิ่งไปกว่านั้น ค่าพารามิเตอร์กระบวนการผลิตของโครงการวัสดุก่อสร้างล้วนเป็นข้อมูลประสบการณ์ที่ปั๋วเฉินกับพ่อค่อย ๆ สั่งสมมาหลายปี ปั๋วเย่ไม่มีข้อมูลฉบับสมบูรณ์อยู่ในมือ แล้วเขาไปหาทีมเทคนิคมาจากไหน?
ปั๋วเฉินยังไม่ทันได้ทำใจรับข่าว ประตูสำนักงานก็ถูกผลักเปิด คนสิบกว่าคนที่เคยติดตามเขาออกมาด้วยกันเบียดกันอยู่ตรงหน้าประตู สีหน้ามีตั้งแต่โกรธเคืองไปจนถึงตื่นตระหนก หลากหลายจนบอกไม่ถูก